نظریه مشورتی شماره 7/99/1557

نظریه مشورتی شماره 7/99/1557

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/99/1557


شماره نظریه:
7/99/1557

شماره پرونده:
99-141-1557 ح

تاریخ نظریه:
1400/01/31

استعلام
1- اگر خواسته دعوای وارد ثالث بیشتر از دعوی اصلی باشد دادگاه در این خصوص چه تصمیمی باید اتخاذ کند؟ 2- آیا طرح دعوای ورود ثالث منوط به عدم اطلاع شخص ثالث از جریان دادرسی است؟ 3- آیا در مقطع واخواهی طرح دعوی ورود ثالث جایز است؟ آیا پس از نقض رای در دیوان عالی کشور طرح دعوای ورود ثالث مجاز است؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
1- با توجه به ماده 130 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 دعوای ورود ثالث فقط در موردی قابل پذیرش است که وارد ثالث نسبت به موضوع دعوای اصلی برای خود مستقلا حقی قائل باشد؛ بنابراین اگر خواسته دعوای وارد ثالث بیشتر از دعوای اصلی باشد دادگاه نسبت به مازاد با لحاظ ملاک ماده 65 قانون یادشده تصمیم مقتضی اتخاذ می کند. مدعی باید دعوای مستقل اقامه و در چهارچوب ماده 103 این قانون رسیدگی توام را درخواست کند. 2- اطلاع یا عدم اطلاع قبلی خواهان وارد ثالث شرط پذیرش دعوای ورود ثالث نیست و سوال فاقد موضوعیت است. 3- مرحله واخواهی بخشی از مرحله نخستین است و دعوای وارد ثالث هم در مرحله نخستین و هم در مرحله تجدید نظر قابل پذیرش است. در صورت نقض رای محکمه تالی در دیوان عالی کشور و اعاده جهت رسیدگی پذیرش دعوای ورود ثالث در محکمه تالی فاقد اشکال است./ت

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 130 - هرگاه شخص ثالثی در موضوع دادرسی اصحاب دعوای اصلی برای خود مستقلا حقی قایل باشد و یا خود را در محق شدن یکی از طرفین ذی نفع بداند می تواند تا وقتی که ختم دادرسی اعلام نشده است وارد دعوا گردد چه این که رسیدگی در مرحله بدوی باشد یا در مرحله تجدیدنظر. در این صورت نامبرده باید دادخواست خود را به دادگاهی که دعوا در آنجا مطرح است تقدیم و در آن منظور خود را به طور صریح اعلان نماید.

مشاهده ماده 130 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM