زوج شکایتی را علیه زوجه دایر بر سقط جنین مطرح می نماید بدین شرح که: همسرم بدون اذن و اطلاع بنده درسال 1395اقدام به سقط جنین نموده است و من درسال 1399متوجه این موضوع شده ام و از این حیث ازهمسرم شاکی هستم. همسرشاکی در توضیحات اظهارداشته که: شوهرش پس از اینکه متوجه بارداری ایشان شد به اجبار وی را نزد پزشک برده و سقط جنین انجام شده است و به خاطر تهدید همسرش مبنی برعدم بازگویی موضوع نزدکسی موضوع را نزدکسی بیان ننموده است.
نظر هیئت عالی:
پرسش مطروحه امری موضوعی است که تشخیص آن و تطبیق با قانون به عهده مرجع رسیدگی کننده است و در هر صورت در صورت اثبات سقط جنین و انتساب آن به زوج مطالبه دیه جنین از سوی ولی محکوم به رد است.
نظر اکثریت:
این موضوع قابل اثبات نمی باشد؛ چراکه نه زن دلیلی بر اثبات ادعای خود دارد ونه شوهر ادله محکمه پسندی دال برادعای خود دارد و در پرونده به جهت فقدان ادله اثباتی باید قرار منع تعقیب صادر گردد و تنها وجودمدارکی دال بربارداری زن مثبت ادعای مرد مبنی برسقط جنین نمی باشد.
نظر اقلیت:
در فرض سوال درصورت وجود ادله و علم و اطلاع شوهر معاون جرم محسوب می گردد و اینکه عده ای معتقدند در فرض سوال و اطلاع شوهر نامبرده از باب تسبیب مسیول می باشد؛ درست نیست. چراکه وی اقدامی انجام نداده و صرفا به جهت همراهی درقالب معاونت جرم وی قابلیت رسیدگی دارد و اتهامی متوجه زوجه (خانم) نمی باشد.