هر چند تعلیق در ضمان باطل است لکن به نظر می رسد که چنین تعهدی با توجه به اصل صحت التزام به تادیه می باشد و التزام به تادیه را می توان به استناد قسمت اخیر ماده 699 از
قانون مدنی تعلیق نمود و در مانحن فیه (الف) التزام به تادیه را معلق به عدم پرداخت دین به وسیله (ج) کرده که در صحت آن نباید تردید کرد. بدین ترتیب که در اینجا هر دو ذمه (الف) و (ج) در مقابل (ب) مشغول است لکن به نحو ترتبی یعنی (ب) باید اول به (ج) مراجعه کند و چنان چه (ج) از پرداخت امتناع نموده به (الف) مراجعه کند.