نشست قضایی (1): از کیفیت طرح سوال چنین استفاده می شود که در دعوای حقوقی مستند یا مستندات دعوا وجود دین را بر ذمه خوانده دعوا اثبات نموده است لکن ضمن همین مستند یا مستندات طرفین توافق کرده اند که مدیون دین خود را به اقساط تادیه کند لکن میزان قسط را معین نکرده اند و طرفین در این مورد توافق بیان ندارند. در چنین صورتی قول هیچ یک از متداعیین علی رغم نظر اول ابرازی بر دیگری ارجح نیست و ذی نفع باید از دادگاه تقاضا کند که میزان هر قسط را معین کند و دادگاه با استفاده از ملاک قسمت اخیر ماده 277
قانون مدنی قرار اقساط با تعیین میزان هر قسط صادر می کند. لذا نظر دوم صحیح است.