با توجه به ذیل تبصره 1 ماده 14 قانون چک آیا ا
طلاق ماده شامل مواردی هم می شود که حساب فاقد موجودی بوده و با این حال صادر کننده چک اقدام به صدور دستور عدم پرداخت می کند؟ به عبارت دیگر ذیل تبصره ماده 14 دلالت بر این دارد که جرم مندرج در ماده مذکور زمانی محقق می شود که چک دارای موجودی کافی نبوده باشد؟ یا اینکه دستور عدم پرداخت وجه چکی که فاقد موجودی است سالبه به انتفاع موضوع است چرا که وجهی در حساب نیست تا عدم پرداخت آن مطرح شود.