ابتدا باید قصد متعاملین از گنجاندن این مطلب در
قرارداد روشن شود. اگر با توجه به اظهارات شهود و مفاد
قرارداد مشخص شود که قصد طرفین اعمال
خیار شرط بوده است در این صورت مشمول ماده 399
قانون مدنی می باشد. در صورت عدم قید مدت طبق ماده 401
قانون مدنی حکم بر بطلان شرط و بیع صادر می¬گردد. لیکن در غیر این صورت و در حالت عادی چون معمولا در قراردادها اسقاط کافه خیارات قید می¬شود و برای حق پشیمانی مدت تعیین نمی¬شود به نظر می¬رسد قراردادن حق پشیمانی به منظور تحکیم
قرارداد بوده و
خیار شرط تلقی نمی¬شود؛ لذا عدم قید مدت نیز باعث
بطلان معامله نخواهد شد. به علاوه اصل بر لزوم قراردادهاست و در صورت تردید
خیار اعمال نمی¬شود.