مطابق ماده 691
قانون مدنی ضمان دینی که هنوز سبب آن ایجاد نشده باطل است. لذا اخذ ضامن برای تادیه
خسارت تاخیر تادیه صحیح به نظر نمی رسد زیرا سبب ادای دین زمانی ایجاد می گردد که متعهد از پرداخت به موقع اقساط وام امتناع ورزد و از این رهگذر خسارتی متوجه بانک شود که در این صورت ذمه ضامن در مقابل مضمون له مشغول می شود و این ترتیب به لحاظ این که امری محتمل است و ورود
خسارت فعلیت نیافته با مفاد ماده مرقوم مخالفت صریح دارد. اما التزام به پرداخت دین یا
خسارت احتمالی آینده به گونه ای که ایجاد التزام معلق به تحقق دین اصلی باشد بلامانع به نظر می رسد لکن این التزام از باب ضمان به شمار نمی آید و از این جهت فاقد آثار قانونی است ولی بر مبنای ماده 10
قانون مدنی لازم الوفا و نافذ است.