نشست قضایی شماره

نشست قضایی شماره

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره


کد نشست:

تاریخ برگزاری:
1380/02/04

برگزار شده توسط:
استان ایلام/ شهر ایلام

موضوع:
ماهیت ضمان در اسناد تجاری

پرسش:
در اسناد تجاری شامل برات سفته و چک ایجاد مسیولیت برای شخصی که ظهر سند را به عنوان ضامن امضا می کند مستلزم واخواست آن سند است؟

نظر هیئت عالی:
طبق رای وحدت رویه شماره 597 ـ 12/2/1374 هیات عمومی دیوان عالی کشور مهلت یک سال مقرر در ماده 286 قانون تجارت جهت استفاده از حقی که ماده 249 این قانون برای دارنده برات یا سفته منظور نموده در مورد ظهرنویس بوده و ناظر به شخصی که ظهر سفته را به عنوان «ضامن» امضا کرده است نمی باشد با توجه به مسیولیت ضامن محدودیت ماده 286 قانون تجارت و واخواست در اسناد تجاری درباره «ضامن» مورد ندارد.

نظر اکثریت:
در خصوص شق اول سوال مطروحه به استناد مواد 280 282 و 295 قانون تجارت و مستفاد از آرای وحدت رویه و اصراری دیوان عالی کشور در خصوص اسناد تجاری واخواست الزامی است و در صورت عدم واخواست نسبت به این اسناد «با التفات به این که گواهی نامه عدم پرداخت بانک محال علیه به جای پروتست قابل قبول است» وصف تجاری ندارند و از امتیازات و مزایای مذکور در قانون تجارت برخوردار نیست و به عنوان مدارک غیرتجاری در محاکم وفق مقررات قانون مدنی قابلیت طرح را دارا هستند و طبیعتا مضمون عنه این قبیل اسناد به استناد ماده 698 قانون مدنی مبرا بوده و فقط ذمه ضامن مشغول خواهد بود و دعوا به طرفیت متعهد اصلی (مضمون عنه) مسموع نخواهد بود.

نظر اقلیت:
در مورد اسناد تجاری در صورتی که شخصی ظهر سند را به عنوان ضامن امضا کند در صورتی که دارنده سند مورد ادعا را واخواست نکرده باشد به رابطه قراردادی آنها نگاه می کنیم اگر شرط مسیولیت تضامنی شده باشد ضامن و مضمون عنه هر دو مسیولیت تضامنی دارند والا طبق مقررات عام قانون مدنی ذمه ضامن مشغول و ذمه مضمون عنه بری شده است و دلیل این استدلال نیز رای وحدت رویه شماره 597 ـ 12/2/74 هیات عمومی دیوان عالی کشور و مواد 403 و 404 قانون تجارت است.

مبحث:
قانون مدنی

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 286 ـ اگر دارنده براتی که بایستی در ایران تادیه شود و به علت عدم پرداخت اعتراض شده بخواهد از حقی که ماده 249 برای او مقرر داشته استفاده کند باید در ظرف یک سال از تاریخ اعتراض اقامه دعوی نماید. تبصره ـ هر گاه محل اقامت مدعی علیه خارج از محلی باشد که وجه برات باید در آنجا پرداخته شود برای هر شش فرسخ یک روز اضافه خواهد شد.

مشاهده ماده 286 قانون تجارت

ماده 280 ـ امتناع از تادیه وجه برات باید در ظرف ده روز از تاریخ وعده به وسیله نوشته که اعتراض عدم تادیه نامیده می شود معلوم گردد.

مشاهده ماده 280 قانون تجارت

ماده 282 ـ نه فوت محال علیه نه ورشکستگی او نه اعتراض نکولی دارنده برات را از اعتراض عدم تادیه مستغنی نخواهد کرد.

مشاهده ماده 282 قانون تجارت

ماده 295 ـ هیچ نوشته نمی تواند از طرف دارنده برات جایگیر اعتراض نامه شود مگر در موارد مندرجه در مواد 261 ـ 262 و 263 راجع به مفقود شدن برات.

مشاهده ماده 295 قانون تجارت

ماده 403 ـ در کلیه مواردی که به موجب قوانین یا موافق قراردادهای خصوصی ضمانت تضامنی باشد طلبکار می تواند به ضامن و مدیون اصلی مجتمعا رجوع کرده یا پس از رجوع به یکی از آنها و عدم وصول طلب خود برای تمام یا بقیه طلب به دیگری رجوع نماید

مشاهده ماده 403 قانون تجارت

ماده 404 ـ حکم فوق در موردی نیز جاری است که چند نفر به موجب قرارداد یا قانون متضامنا مسئول انجام تعهدی باشند.

مشاهده ماده 404 قانون تجارت

ماده 698 - بعد از این که ضمان به طور صحیح واقع شد ذمه ی مضمون عنه بری و ذمه ی ضامن به مضمون له مشغول می شود.

مشاهده ماده 698 قانون مدنی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM