نظر به این که در پرونده کیفری شکایت علیه فروشنده مطرح شده است و فروشنده خود را مالک زمین می دانسته است و شاکی هم ادعای مالکیت بر زمین به صورت مشاعی را مطرح کرده است اختلاف مالکیت بین این دو فرد محقق شده و طرح دعوای شاکی علیه فروشنده با خواسته اثبات مالکیت مشاعی منع قانونی ندارد چرا که خواهان در صدد اثبات مالکیت موروثی خود و میزان سهام خویش به آن است و با فرض این که دیگر شرکای احتمالی نخواهند اقامه دعوا کنند و یا اطلاع نداشته باشند این امر مانع حق قانونی خواهان برای اثبات سهم خویش به ملک نیست ضمن این که اثبات مالکیت مشاعی به ملک مستلزم اثبات منشا مالکیت مشاعی از
ارث یا
قرارداد می باشد. در خصوص سوال چنان چه خواهان بتواند منشا مالکیت ارثی خود را ثابت کند می توان سهم وی بر آن ملک را هم مشخص کرد. در نتیجه به نظر می رسد با فرض تشکیل چنین پرونده ای دادگاه مکلف به رسیدگی بوده و مفاد مواد 300 و 304
قانون امور حسبی صرفا مبحث تقسیم را دربرمی گیرد و نمی توان آن را به اثبات مالکیت تسری داد.