اولا در صورت اختلاف زوجین بر این که عقد نکاح فی مابین دایم است یا موقت اصل دایمی بودن عقد زوجیت است. ثانیا در وقوع عقد دایم تردیدی نیست بلکه زوج مدعی است که
ازدواج موقت بوده و بدون بذل مدت عقد دایم صورت گرفته است. نظر به این که ادعای زوج بر خلاف اصل حاکم بر قضیه است ادعای موقت بودن عقد و عدم بذل صریح یا ضمنی مدت باید ثابت شود.