در خصوص اتهام انتسابی به آقای ع. نام پدر م. آزاد به لحاظ عدم دسترسی- دایر بر مبادرت به ترک انفاق موضوع شکایت خانم ش. نام پدر م. -همسرش- نظر به اینکه با عنایت به اظهارات شاکیه در مراحل رسیدگی به ویژه در دادگاه مبنی بر اینکه سی سال از زندگی مشترک سپری گردیده- فرزندان مشترک آنان تشکیل زندگی داده اند و مدتی است مشتکی عنه ترک زندگی مشترک نموده و خودش (شاکیه) نیز در نزد مادرش زندگی می کند و تصمیم قطعی به
طلاق دارد و زوج- مشتکی عنه- نیز طبق اطلاع واصل اعلام داشته به زندگی مشترک بر نمی گردد و می خواهد آزاد باشد. بنا به مراتب مانحن فیه از مصادیق ماده 642 ق.م.ا (استنادی دادسرا) در کیفرخواست نبوده چرا که عنصر تشکیل دهنده بزه موضوع ماده642 مرقوم در صورتی است که طرفین - زوجین- علاقمند به تداوم زندگی مشترک باشند و یا زوجه مخالف پاشیدگی زندگی مشترک و خواستار استمرار آن و آمادگی به ایفای وظایف همسری باشد- لکن در مانحن فیه-که به هر دلیلی - زوجین - مدتی است عملا جدای از یکدیگر زندگی می نمایند و نسبت به تداوم زندگی مشترک با یکدیگر اظهار کراهت دارند و برابر اعلام زوجه تصمیم به
طلاق دارد و هدف از تشکیل پرونده تحصیل حکم
طلاق است؛ علی هذا به لحاظ عدم انطباق قضیه با ماده استنادی و عدم تحقق بزه با عنایت به بند الف ماده 177 ق. آ.د.ک مشتکی عنه از اتهام انتسابی تبریه می گردد. رای پس از ابلاغ ظرف 20 روز قابل تجدیدنظر در دادگاه های تجدیدنظر استان است.
قاضی مامور به خدمت در شعبه 1168دادگاه عمومی جزایی تهران ـ هادوی