به تاریخ 30/9/1389 آقای ج.ج. با وکالت بعدی آقای ن.ت. دادخواستی به طرفیت آقایان 1 ـ ح.ر. 2 ـ ح.ر. به خواسته مطالبه مبلغ 000/800/206 ریال با احتساب خسارات دادرسی و تاخیر در تادیه را تقدیم این دادگاه کرده اند. مختصر ادعا بر این اساس است که به استناد پرونده کیفری مطروحه دایر بر
خیانت در امانت تاکنون صرفا مبلغ 000/000/80 ریال از وجه خویش را دریافت و مابقی مطالبات پرداخت نشده است بنابراین تقاضای اتخاذ تصمیم به شرح خواسته را دارد. در مقام دفاع آقای ع.ب. به وکالت از خواندگان دعوی با تقدیم لایحه و حضور در جلسه دادرسی و ابراز مستند مورخ 6/3/1389 که به تایید و تنفیذ خواهان رسیده است مدعی اعطای مهلت به احد از موکلین خود گردیده است (آقای ح.ر.) و پرداخت دین را عندالاستطاعه تلقی کرده اند به گواهی آقای ح. حکم و داور مرضی الطرفین استناد و چون زمان پرداخت دین را فاقد اجل معین اعلام کرده اند ضمن ایراد عدم توجه دعوی به آقای ح.ر. تقاضای رد دعوی خواهان را کرده اند. دادگاه با عنایت به دفاع به عمل آمده و نظر به این که اساسا پرونده کیفری فارغ از محتوی آن موثر در اتخاذ تصمیم این دادگاه نمی باشد؛ زیرا اصل وجود دین از ناحیه آقای ح.ر. بنا به مستند ابرازی و دفاع وکیل محترم وی و اظهارات داور آقای ح.ر. محرز بوده و مکتوب ذیل مستند ابرازی منتسب به خواهان موید دریافت قسمتی از مطالبات و بقاء به احقاق حق در قسمت مابقی به نسبت مورد مطالبه می باشد و این امر موید وجود و استقرار دین بر عهده خوانده مذکور است و دلیلی که دین فاقد اجل و یا عندالاستطاعه باید پرداخت شود به دادگاه ابراز نشده است و موضوع هم خارج از مقوله ارجاع امر به داوری می باشد. زیرا مرقومه خواهان بیانگر دریافت وجه از ناحیه غیر و ایفای دین از جانب غیر مدیون است و مندرجات مستند هم افاده ارجاع موضوع به داوری و یا قبول داوری نمی نماید. علاوه بر آن اصل بر حال بودن اجرای تعهد و پرداخت دین است و مدعی موجل بودن تعهد و یا پرداخت دین می بایست جهت اثبات ادعا اقامه دلیل نماید که در این رابطه دلیلی ابراز نشده است. با وصف مراتب فوق دادگاه دعوی خواهان را وارد و ثابت تشخیص و با استناد به مدلول مواد 1257 12581284 1286 1321و 1324
قانون مدنی و مواد 197 198 503 515 519 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت آقای ح.ر. به پرداخت اصل مبلغ خواسته و مبلغ 700/298/10ریال هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل و همچنین
خسارت تاخیر در تادیه از تاریخ تقدیم دادخواست تا هنگام وصول وجه مطابق شاخص بانک مرکزی در حق خواهان دعوی صادر و اعلام می دارد. نظر به این که دلیلی دایر بر وجود تعهد و رابطه مالی بین خواهان و آقای ح.ر. تقدیم دادگاه نشده است و تضامن در قانون ایران مبتنی بر قانون یا ایجاد رابطه قراردادی مشخص می باشد که خواسته خواهان برخوردار از این خصیصه نمی باشد بدین وصف با استناد به بند 4 ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی و لحاظ ماده 89 آن قرار رد دعوی خواهان به طرفیت خوانده مذکور را صادر و اعلام می دارد. حکم دادگاه حضوری و توام با قرار صادره ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر و اعتراض در مرجع محترم تجدیدنظراستان تهران می باشد.
رییس شعبه 86 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ یزدانی