رای قضایی شماره 9309970221201392

رای قضایی شماره 9309970221201392

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9309970221201392


شماره دادنامه قطعی:
9309970221201392

تاریخ دادنامه قطعی:
1393/11/28

گروه رای:
حقوقی

نوع مرجع:
دادگاه تجدیدنظر استان

عنوان رای:
تاثیر قابلیت پیش بینی در تحقق قوه قاهره

پیام رای:
انقضای مدت اعتبار پروانه نشر به لحاظ قابل پیش بینی بودن از مصادیق قوه قاهره ای که مانع اجرای تعهد باشد نیست.

رای دادگاه بدوی
در خصوص دادخواست تقدیمی موسسه مطالعات گ. با وکالت آقای غ.ش. به طرفیت انتشارات ف. به خواسته محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ دویست میلیون ریال بابت خسارت تاخیر در انجام تعهد و طلب موکل به انضمام هزینه های دادرسی و حق الوکاله وکیل؛ دادگاه با توجه دادخواست تقدیمی خواهان کپی مصدق قرارداد که در آن خوانده متعهد شده است کتاب های خواهان را به چاپ برساند و عدم چاپ کتاب ها در موعد مقرر توسط خوانده و با رد دفاعیات خوانده مبنی بر اینکه علت عدم چاپ لغو پروانه فعالیت بوده است و با توجه به استدلال دادگاه محترم تجدیدنظر در نقض دادنامه صادره از ناحیه این دادگاه خواسته خواهان را ثابت دانسته مستندا به مواد 222-221-220-219 قانون مدنی و ماده 515 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ دویست میلیون ریال بابت اصل خواسته (عدم انجام تعهد در موعد مقرر) و مبلغ 10/164/000 ریال بابت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل مطابق تعرفه در حق خواهان را صادر و اعلام می دارد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 34 دادگاه حقوقی تهران - مردانی

رای دادگاه تجدیدنظر استان
تجدیدنظرخواهی انتشارات ف. به مدیریت آقای م.ث. به طرفیت موسسه مطالعات گ. به مدیریت آقای م.گ. با وکالت آقای ح.ش. نسبت به دادنامه شماره 930201 مورخ 1393/3/17 صادره از شعبه 34 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن تجدیدنظرخواه به پرداخت 200/000/000 ریال بابت خسارت تاخیر انجام تعهد و خسارات دادرسی مربوطه محکوم شده به گونه ای نیست که موجبات نقض رای مزبور را فراهم آورد. اعتراض تجدیدنظرخواه شامل چند بخش است: 1- عدم اجرای تعهد به واسطه فورس ماژور یعنی انقضای اعتبار مجوز فعالیت وی در چاپ و نشر بوده؛ 2- وفق مندرجات قرارداد فیما بین تجدیدنظرخوانده بایستی به داوری مراجعه می کرد و...؛3- عدم رعایت شرایط شکلی مقرر در قرارداد جهت مطالبه خسارت قراردادی؛ 4- عدم محاسبه هزینه های متحمله وی و تهاتر آن با خسارات مورد مطالبه تجدیدنظرخوانده؛ 5- اشتباه در محاسبه مبلغ مورد خواسته تجدیدنظرخوانده و موضوع حکم؛ تمامی موارد فوق مردود و غیرموثر است. چه اینکه همانگونه که در رای شماره 921087- 1392/10/17 آمده انقضای مدت اعتبار پروانه نشر تجدیدنظرخواه به لحاظ قابل پیش بینی بودن از مصادیق قوه قاهره ای که مانع اجرای تعهد بوده نمی باشد و توافق مورخ 1390/9/23 فی ما بین طرفین علاوه بر تعیین مهلت اجرای قرارداد برای تجدیدنظرخواه مبین آن است که طرفین بر خلاف قرارداد اولیه مقرر کرده اند در صورت عدم وفای به عهد جهت مطالبه حقوق خود (ناشی از قرارداد) به محاکم قضایی (به جای داوری) مراجعه نمایند. عدم فسخ قرارداد مسقط حق مطالبه حقوق ناشی از آن برای تجدیدنظرخوانده نبوده است و تجدیدنظرخواه مطالبات ادعایی خود را اثبات نکرده صرف نظر از اینکه سایر شرایط تهاتر نیز فراهم نیست و با توجه به مدت منقضی شده از مهلت اجرای قرارداد و ضمانت اجرای پیش بینی شده در ماده 10 قرارداد که برای هر روز تاخیر مبلغ 300/000 ریال پیش بینی شده در محاسبه مبلغ مورد حکم نیز اشتباهی صورت نگرفته است. فلذا تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از جهات احصاء شده در ماده 348 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مطابقت ندارد. مستندا به ماده 358 همان قانون ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید می نماید. این رای قطعی است.
مستشاران شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
قیصری - حاجی حسنی

قاضی:
قیصری , علی حاجی حسنی , مردانی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 222 - در صورت عدم ایفای تعهد با رعایت ماده ی فوق حاکم می تواند به کسی که تعهد به نفع او شده است اجازه دهد که خود او عمل را انجام دهد و متخلف را به تادیه ی مخارج آن محکوم نماید.

مشاهده ماده 222 قانون مدنی

ماده 221 - اگر کسی تعهد اقدام به امری را بکند یا تعهد نماید که از انجام امری خودداری کند در صورت تخلف مسئول خسارت طرف مقابل است مشروط بر این که جبران خسارت تصریح شده و یا تعهد عرفا به منزله ی تصریح باشد و یا برحسب قانون موجب ضمان باشد.

مشاهده ماده 221 قانون مدنی

ماده 220 - عقود نه فقط متعاملین را به اجرای چیزی که در آن تصریح شده است ملزم می نماید بلکه متعاملین به کلیه ی نتایجی هم که به موجب عرف و عادت یا به موجب قانون از عقد حاصل می شود ملزم می باشند.

مشاهده ماده 220 قانون مدنی

ماده 219 - عقودی که بر طبق قانون واقع شده باشد بین متعاملین و قائم مقام آن ها لازم الاتباع است مگر این که به رضای طرفین اقاله یا به علت قانونی فسخ شود.

مشاهده ماده 219 قانون مدنی

ماده 515 - خواهان حق دارد ضمن تقدیم دادخواست یا در اثنای دادرسی و یا به طور مستقل جبران خسارات ناشی از دادرسی یا تاخیر انجام تعهد یا عدم انجام آن را که به علت تقصیر خوانده نسبت به اداء حق یا امتناع از آن به وی وارد شده یا خواهد شد همچنین اجرت المثل را به لحاظ عدم تسلیم خواسته یا تاخیر تسلیم آن از باب اتلاف و تسبیب از خوانده مطالبه نماید. خوانده نیز می تواند خسارتی را که عمدا از طرف خواهان با علم به غیر محق بودن در دادرسی به او وارد شده از خواهان مطالبه نماید. دادگاه در موارد یادشده میزان خسارت را پس از رسیدگی معین کرده و ضمن حکم راجع به اصل دعوا یا به موجب حکم جداگانه محکوم علیه را به تادیه خسارت ملزم خواهد نمود. در صورتی که قرارداد خاصی راجع به خسارت بین طرفین منعقد شده باشد برابر قرارداد رفتار خواهد شد. تبصره 1 - در غیر مواردی که دعوای مطالبه خسارت مستقلا یا بعد از ختم دادرسی مطرح شود مطالبه خسارتهای موضوع این ماده مستلزم تقدیم دادخواست نیست. تبصره 2 - خسارت ناشی از عدم النفع قابل مطالبه نیست و خسارت تاخیر تادیه در موارد قانونی قابل مطالبه می باشد.

مشاهده ماده 515 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

ماده 348 - جهات درخواست تجدیدنظر به قرار زیر است : الف - ادعای عدم اعتبار مستندات دادگاه. ب - ادعای فقدان شرایط قانونی شهادت شهود. ج - ادعای عدم توجه قاضی به دلایل ابرازی. د - ادعای عدم صلاحیت قاضی یا دادگاه صادر کننده رای ه- ادعای مخالف بودن رای با موازین شرعی و یا مقررات قانونی. تبصره - اگر درخواست تجدیدنظر به استناد یکی از جهات مذکور در این ماده به عمل آمده باشد درصورت وجود جهات دیگر مرجع تجدیدنظر به آن جهت هم رسیدگی می نماید.

مشاهده ماده 348 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM