در خصوص دادخواست آقای م.ب. فرزند الف. به طرفیت آقای ر.ن. فرزند م. با وکالت آقای ر. به خواسته تجدیدنظرخواهی از دادنامه 115-1394/2/9 صادره از شعبه 215 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب این دادنامه واخواهی آقای ر.ن. با وکالت آقای ر. از دادنامه 432-1393/5/29 وارد دانسته شده و ضمن فسخ دادنامه غیابی با این استدلال که چون آقای ب.
مدیرعامل شرکت پ. می باشد و تاجر تلقی می گردد و طبق ماده 512 قانون آیین دادرسی مدنی از تاجر دعوای اعسار قبول نمی شود لذا دادنامه 433 -1393/5/29 که حکم به اعسار آقای ب. از پرداخت محکوم به دادنامه 883-1393/11/14 که به پرداخت مبلغ 416/604/000/1 ریال در حق آقای ن. محکوم شده صادر گردیده بود را فسخ و قرار رد دعوای آقای م.ب. را صادر نموده است. حالیه صرف نظر از اینکه با وحدت ملاک از فراز دوم ماده 507 قانون آیین دادرسی مدنی که حکم صادره در دعوای اعسار در هر صورت حضوری است لذا رای غیابی در دعوای اعسار فاقد وجاهت است. باتوجه به اینکه مدیر عامل بودن شرکت یا عضو هییت مدیره بودن یک شرکت از دلایل تاجر تلقی نمودن فرد نمی باشد دادگاه تجدیدنظرخواهی را وارد تشخیص و به استناد ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن صدور حکم به نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره 115-1394/2/9 پرونده را برای ادامه رسیدگی و اظهارنظر در ماهیت دعوا نفیا یا اثباتا به شعبه صادرکننده قرار اعاده می نماید. رای صادره قطعی است.
مستشاران شعبه 43 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
عبداللهی - قاسمی