در تاریخ 6/4/91 خانم ف.ب. دادخواستی به طرفیت آقای ع.پ. وشریک به خواسته تقاضای ابطال
دستور تخلیه در پرونده شماره 91/373/134 صادره از حوزه 273 شورای حل اختلاف به دادگاه عمومی تسلیم و توضیح داده: طبق
قرارداد اجاره تنظیمی در ظهر
اجاره نامه مورخه1/12/91 ( ظاهرا تاریخ مبتنی بر اشتباه است ) تمدید گردیده و توافق شده مبلغ14 میلیون تومان به عنوان ودیعه و ماهیانه مبلغ 000/500/6 ریال به عنوان
اجاره بها به مدت یک سال پرداخت گردد. موجر با اعلام منقضی شدن مدت
قرارداد از طریق شورای حل اختلاف
حکم تخلیه عین مستاجره را گرفته است. نظر به اینکه اقدام موجر با وجود توافق به عمل آمده بر خلاف قانون است و
مدت اجاره نیز منقضی نشده تقاضای صدور حکم به شرح خواسته را دارد. تصویر مستندات پیوست و پرونده در شعبه 34 دادگاه مرقوم در جریان رسیدگی قرار گرفته است. دادگاه نظر به اینکه
دستور تخلیه را شورای حل اختلاف صادر نموده مستندا به ماده 17 آیین نامه اجرایی قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 19/2/78 به اعتبار صلاحیت شورای حل اختلاف تهران قرار عدم صلاحیت صادر و پرونده را در اجرای ماده 28 قانون آیین دادرسی مدنی به دیوان عالی کشور ارسال داشته که به این شعبه ارجاع شده است.هییت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردیدپس ازقرایت گزارش آقای ع.خوشوقتی عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: