دعوی آقای (ح. ر.) فرزند (ع.) با وکالت (ع. ب.) به طرفیت خواندگان 1- (ح. ک.) فرزند (م.) 2- (س. م.) فرزند (س. م.) خوانده ردیف دوم با وکالت (ع. الف.) به خواسته ابطال رای داوری و مطالبه
خسارت دادرسی می باشد بدین شرح که وکیل خواهان اظهار نموده است که رای داوری صادره از ناحیه آقای (ر. ع.) که از ناحیه شعبه 155 ابلاغ شده است قابل ابطال است؛ زیرا طبق بند 6 ماده 489 قانون آیین دادرسی مدنی رای داور باید به وسیله کسانی صادر شود که مجاز به صدور رای باشند و از سوی طرفین به عنوان داور مرضی الطرفین تعیین شده باشند و یا از طریق دادگاه در حالی که طبق بند 8 قسمت (الف) ماده 6
قرارداد شماره 13401-20/1/86 در صورت بروز اختلاف بین طرفین به استثنای موضوع بند2 فراز الف ماده 6 مشاور املاک به عنوان داور تعیین شده است و آقای (ح. ک.) به عنوان مدیر املاک با امضای ذیل
قرارداد به عنوان مدیر و هم به عنوان داور قبول داوری نموده است و با عنایت به اختلافات حاصله اقدام به تامین دلیل شماره 89/663/260 در شورای حل اختلاف منطقه14 نموده که علی رغم پذیرش تامین دلیل صورت گرفته توسط خواهان و شریک وی متاسفانه طرف
قرارداد آقای (س. م.) از قبول آن امتناع و در نهایت داور مرضی الطرفین ضمن اقرار به قبول داوری در اظهارنامه شماره 989-5/5/90 در تاریخ 11/5/1390 ابلاغ گردیده است از داوری به طور ضمنی استعفاء و اظهار نموده قادر به داوری نمی باشد که در نهایت بدون توافق شخصی به نام (ر. ع.) به درخواست آقای (ف.) نامبرده طی نامه مورخه30/7/90 خود را داور مرضی الطرفین معرفی و درخصوص موضوع
قرارداد اقدام به انشای رای و مردود شناختن نظریه مدیر املاک در بند یک نظریه داوری نموده است در حالی که نه داور تعیین شده طبق قانون انتخاب شده و نه نظر وی می تواند مستند قرار گیرد[زیرا] چنانچه وی نماینده بنگاه املاک110 می باشد باید سمت خویش را به دادگاه ارایه می-نمود در حالی که طبق دادخواست تقدیمی شغل داور آزاد است و مشاور یا مدیر املاک110 نیست و از طرفی داور باید بر اساس تراضی طرفین داوری نماید داور باید بر اساس بند2 ماده 489 قانون آیین دادرسی مدنی نسبت به مطالبی که به داوری ارجاع شده است اظهارنظر نمایند که داور خارج از حدود مفاد داوری اظهارنظر نموده است و بدین شرح خواستار صدور حکم بر ابطال رای داور شده است وکیل خوانده ردیف دوم اظهار نموده است طبق توافق داوری مندرج در
قرارداد استنادی واحد صنفی مشاور املاک110 به عنوان داور و حکم مرضی-الطرفین تعیین شده بنابراین بدوا شخص خاصی یا فرد حقیقی مورد توافق واقع نشده از طرفی دیگر آقای (ح.ک.) مدیریت مشاور املاک خود نیز خوانده طرف داوری قرار گرفته است و علی الاصول خوانده دعوی داوری نمی تواند علیه خود مبادرت به رسیدگی و داوری عادلانه داشته باشد ثالثا؛ موضوع اختلاف ارجاع شده صرفا راجع به تعلق انبارها و پارکینگها جهت انجام امورات ثبتی بوده است نه اینکه درخصوص تامین دلیل استنادی خواهان راجع به کیفیت مصالح و خسارات وارده احتمالی لذا از این حیث موضوع دعوی با مستندات ابرازی خواهان مباینتی فاحش دارد و از طرفی مشاور املاک امر داوری را که یک امر تخصصی است به مشاور حقوقی آقای (ر. ع.) واگذار نموده است و داور بدوا به صلاحیت خویش سپس انشای رای نموده است و ایرادات مطروحه به داور را وارد ندانسته و خواستار رد دعوی مطروحه شده است با توجه به اینکه داور مرضی الطرفین املاک110 اعلام شده است ملاک عمل نسبت به مدیریت املاک است نه اشخاص ثالث یا افرادی که در آن املاک مشغول به فعالیت می باشند و از طرفی داور صرفا به موضوعی که به آن محول شده است می تواند اظهارنظر نماید و خروج از موارد داوری قابلیت پذیرش ندارد فلذا دادگاه دعوی مطروحه را وارد و ثابت تشخیص و به استناد بند6 ماده 489 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به ابطال رای داوری مورد خواسته صادر و اعلام می گردد. رای صادره حضوری است و ظرف بیست روز پس از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 150 دادگاه عمومی حقوقی تهران - شریفی