گزارش پرونده قبلا به عنوان مقدمه دادنامه شماره 211 مورخ 1391/2/21 این شعبه مشعر بر نقض دادنامه شماره 1908 مورخ 1391/10/26 شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان خوزستان درج گردیده و نیازی به تکرار نیست. خلاصه آن که خانم پ.ف. دادخواستی توسط وکیلش به طرفیت آقای ن.ک. به خواسته
طلاق تقدیم نموده و طی آن توضیح داده که در تاریخ 1361/11/4 با صداقیه یک جلد کلام الله مجید به عقد دایمی و رسمی خوانده درآمده است و به دلیل سوءرفتار زوج و ایراد ضرب وجرح و عدم پرداخت
نفقه در عسروحرج قرار گرفته است. زوجه در جلسه رسیدگی شورا اظهار نموده که زوج از تاریخ 1389/9/31 زندگی مشترک را ترک نموده و به دلیل سوء رفتار و ضرب وجرح خواستار
طلاق است و زوج در مقام دفاع اظهار نموده زوجه مرا به خانه راه نداده است و چون منزل به نام زوجه است به من گفته حق زندگی کردن با وی را ندارم. وکیل زوج می گوید دادنامه استنادی زوجه حکایت از ایراد جراحت نداشته بلکه ظاهرا بر اثر مشاجره لفظی فی مابین ساییدگی مختصری در بدن زوجه ایجاد شده و پس از قسامه حکم صادر شده و زوج منکر کتک زدن است و بر فرض صحت این محکومیت باعث اثبات سوء رفتار مستمر زوج نمی شود. وکیل زوجه گفته است که زوج بدون عذر موجهی زندگی مشترک را ترک نموده و طی این مدت
نفقه ای پرداخت نکرده است. ملاحظه رای کیفری آثار صدمات وارده ناشی از ضرب وجرح در بدن زوجه با توجه به کهولت سن زوجه مصداق بارز عسروحرج است. شعبه 8 دادگاه خانواده اهواز به موضوع رسیدگی و با توجه به محتویات پرونده و اظهارات و مدافعات طرفین و اخذ نظریه داوران و ملاحظه دادنامه استنادی در مورد محکومیت زوج به اتهام ایراد ضرب وجرح عمدی زوجه با این استدلال که دادنامه استنادی حکایتی از ایراد جراحت نداشته بلکه بر اثر مشاجره لفظی صرفا ساییدگی مختصری در بدن زوجه ایجاد شده و این حکم پس از اجرای مراسم قسامه صادر شده و ضرب و شتمی طبق بند 4 ماده 1130
قانون مدنی از مصادیق عسروحرج است که مستمر باشد و با توجه به وضعیت زوجه قابل تحمل نباشد و نظر به اینکه خواهان دلیلی به جز دادنامه استنادی برای اثبات عسروحرج خود ارایه ننموده ادعای خواهان را وارد ندانسته و طی دادنامه شماره 851 مورخ 1391/7/20 حکم به رد دعوی زوجه صادر نموده است. وکیل زوجه نسبت به این رای تجدیدنظرخواهی نموده که پس از انجام تشریفات قانونی شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان خوزستان نسبت به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 1908 مورخ 1391/10/26 رای تجدیدنظرخواسته را تایید می نماید. وکیل زوجه نسبت به رای اخیر فرجام خواهی نموده که پس از وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع آن به این شعبه هیات شعبه به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 211 مورخ 1392/2/21 بنا به علل و جهات منعکس در آن رای فرجام خواسته را به لحاظ نقص تحقیقات و رسیدگی مخدوش تشخیص و ضمن نقض آن رسیدگی مجدد را به همان دادگاه صادرکننده رای منقوض محول نموده است. در این رای توضیح داده شده که زوجه دلایل عسروحرج خود را سوء رفتار زوج عدم پرداخت
نفقه و ترک زندگی مشترک از سوی زوج اعلام نموده و لازم است در هر سه مورد تحقیقات لازم صورت گیرد و پرونده های استنادی زوجه در مورد ایراد ضرب وجرح و فحاشی مطالبه و خلاصه مفید آن ها در صورت مجلس قید گردد. در این مرحله شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان خوزستان وارد رسیدگی مجدد شده و پس از استماع توضیحات زوجه و وکیل وی در جلسه رسیدگی مورخ 1392/5/26 و مطالبه پرونده استنادی از شعبه 111 دادگاه جزایی اهواز و انجام تحقیقات محلی توسط کلانتری 33 اهواز ختم دادرسی را اعلام و تجدیدنظرخواهی وکیل زوجه نسبت به دادنامه شماره 851 مورخ 1391/7/20 شعبه هشتم دادگاه عمومی اهواز را وارد ندانسته و طی دادنامه شماره 604 مورخ 1393/05/19 رای تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. این رای در تاریخ 1393/6/4 به وکیل زوجه ابلاغ گردیده و نامبرده ظرف مهلت مقرر قانونی اعتراض و دادخواست فرجامی خود را نسبت به دادنامه اخیر تقدیم نموده که پس از ثبت و تبادل لوایح جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. گزارش پرونده و لایحه فرجامی هنگام شور قرایت می شود.