در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.م. (زوج) به طرفیت خانم الف.ع.(زوجه) با وکالت آقای م.ع. نسبت به دادنامه شماره 357 مورخ 1392/12/11 صادره از شعبه 252 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن تجدیدنظرخواه به پرداخت
نفقه معوقه و جاریه در حق تجدیدنظرخوانده محکوم شده است با توجه به مندرجات پرونده و توضیحات طرفین در جلسه این دادگاه تجدیدنظرخواهی وارد و موجه تشخیص داده می شود. زیرا رای دادگاه مطابق قانون و دلایل موجود در پرونده صادر نگردیده است. اولا: زوجه حداقل تا یکسال بعد از عقد ازدواج در اصفهان مشغول به تحصیل بوده و در تمکین عام و خاص زوج نبوده است تا استحقاق
نفقه را داشته باشد و پس از آن نیز به خاطر اختلافی که پیش آمده است زوجین زندگی مشترک را شروع نکرده اند و دلیلی بر اینکه این امر ناشی از امتناع زوج از فراهم نمودن زمینه تمکین اعم از مسکن و غیره و یا عدم توانایی وی بر انجام این امر بوده اقامه نشده است. زوج نیز ادعای وکیل زوجه را در این خصوص تکذیب نموده است. بنابراین عذر موجه زوجه در مورد عدم تمکین ثابت نیست. ثالثا: تا تاریخ صدور حکم بدوی (1392/12/11) زوجه از حق حبس استفاده نکرده است. رابعا: حکم به پرداخت ماهیانه 360/000 تومان از تاریخ صدور حکم به بعد خارج از خواسته و حکم به
نفقه آینده است و از این حیث مغایر با قانون است. بنا به مراتب مذکور با استناد به ماده 358
قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته نقض و حکم بر بی حقی زوجه در مورد
نفقه معوقه از 1390/6/18 تا تاریخ 1392/12/11 صادر و اعلام می گردد از تاریخ مذکور به بعد از روزی که از حق حبس استفاده کرده است
نفقه وی قابل مطالبه است و نیاز به تقدیم دادخواست دارد. این رای قطعی است.
رییس و مستشار شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
بیگدلی - عظیمی