آقای ر. به اتهام تسبیب در قتل شبه عمدی خانم س. و در ایراد صدمه بدنی شبه عمدی نسبت به خانم ف. تحت تعقیب قرار گرفته و به موجب دادنامه شماره 1051- 27/09/92 شعبه.. . دادگاه عمومی جزایی کرج و مستندا به مواد مربوط دیات
قانون مجازات اسلامی 1392 و ماده 616 از
قانون مجازات اسلامی 1375 به مجازات پرداخت یک فقره دیه کامله زن مسلمان در حق اولیای دم متوفی و دیات صدمات وارده در حق خانم ف. و تحمل نود و یک روز حبس تعزیری محکوم گردیده است و رای صادره به موجب دادنامه شماره 1624- 17/12/92 صادر شده از دادگاه تجدیدنظر استان البرز تایید و قطعیت یافته است و درخواست محکوم علیه مبنی بر تجویز اعاده دادرسی در گذشته طبق دادنامه شماره 341- 20/03/93 صادره از شعبه سی وسوم دیوان عالی کشور رد شده است. محکوم علیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور و با اعلام این که: 1- مسیولیت بروز حادثه مطابق ماده 5
قرارداد موجود با شرکت ح. بوده لکن به تکلیف خود عمل نکرده و موجب بروز حادثه شده است؛ 2- و با توجه به عدم ابلاغ نظریه کارشناسی و عدم توجه به اعتراض و عدم رعایت قواعد آمره رسیدگی در ارجاع به کارشناس؛ 3- و این که به نقش و تاثیر هر یک از عوامل دخیل از قبیل دادگستری کرج به عنوان کارفرما و پیمانکار دست اول (شرکت س.) و پیمانکار دست دوم (شرکت ح.) و زیان دیده و فوت شده در حادثه بی توجهی شده خصوصا مصدوم با باز کردن درب و بدون توجه به کابین اقدام به ورود به فضای خالی آسانسور کرده و به موجب قاعده اقدام درصد قابل توجهی از مسیولیت به عهده اوست؛ 4- اولیای دم و مصدوم حادثه به موجب رضایت نامه و اقرارنامه رسمی شماره 26738- 05/02/92 تنظیمی در دفترخانه اسناد رسمی شماره.. . کرج در قبال وجوه اخذ شده رضایت خود را اعلام کرده اند و عدول از گذشت مسموع نیست؛ 5- نظریه کارشناسی که بعد از رای قطعی گرفته شده لذا مستندا به ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی نموده است و پرونده در مورخ 24/04/93 به این شعبه ارجاع گردیده است که به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می نماید.