در خصوص دادخواست خواهان آقای ج.ع. به طرفیت خوانده خانم م.ک. به خواسته صدور حکم بر الزام خوانده به تمکین و مراجعت به زندگی مشترک. توضیح اینکه حسب اظهارات خواهان علیرغم تهیه مقدمات تمکین خوانده بدون عذر شرعی و قانونی از مورخ 1391/12/27 زندگی مشترک را ترک نموده وحاضر به مراجعت به منزل مشترک نمی باشد در اثناء رسیدگی خواهان آقای ض.پ. و خوانده آقایان ل.و. را به عنوان وکیل معرفی نموده اند عمده دفاعیات وکیل خوانده طی لایحه تقدیمی بیرون انداختن موکل توسط خواهان از منزل مشترک عدم پرداخت
نفقه بیماری شخصیتی دوقطبی بودن خواهان می باشد. ولیکن نظربه اینکه اثر تمکین نسبت به آتیه است و اختلال قطبی دوقطبی مورد ادعاء وکیل خوانده با فرض ثبوت نیز نمی تواند از موارد خطر جانی محسوب شود لذا وکیل خوانده دلیلی بر تحقق مانع مشروع از ادای وظایف زوجیت توسط خوانده به دادگاه ارایه نکرده و با عنایت به اینکه اصولا زن باید در منزلی که شوهر تعیین می کند سکنی نماید و خوانده محترمه دلیل موثری بر عدم تمکین خود به دادگاه ارایه ننموده لذا دادگاه خواسته خواهان را وارد تشخیص داده و مستندا به مواد 1102- 1103 -1104 – 1114 قانون مدنی حکم به الزام خوانده به تمکین از خواهان و سکونت در منزلی که زوج تهیه می کند و انجام وظایف زناشویی ناشی از زوجیت ملزم می نماید. رای صادره حضوری بوده و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 250 دادگاه عمومی حقوقی تهران – حسینی