قطع نظر از این که دادگاه مکلف بوده میزان دقیق مال برده شده توسط محکوم علیه متقاضی اعاده دادرسی آقای الف.ر. و جزای نقدی مترتب بر آن را به طور منجز و صریح در دادنامه قید نماید اما از آن جایی که استفاده از سند مجعول «وسایل تقلبی دیگر برای بردن مال غیر» محسوب و مستوجب کیفر علی حده نبوده است بنابراین تعیین دو مجازات تحت عناوین استفاده از سند مجعول و نیز
کلاهبرداری وجاهت قانونی نداشته و غیرمتناسب تشخیص داده می شود از این رو ضمن انطباق درخواست مشارالیه با بند شش ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امورکیفری و در اجرای ماده 274 همان قانون با پذیرش و تجویز اعاده دادرسی پرونده جهت تجدید محاکمه به شعبه هم عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع داده شود.
شعبه 38 دیوان عالی کشور- رییس و عضو معاون
سید علی اصغر لطیفی رستمی - سیدصالح سجادی