در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع.غ. از دادنامه شماره 930044 مورخ 24/01/93 صادره از شعبه 104 دادگاه عمومی جزایی اسلامشهر که ضمن آن در خصوص اتهام آقای ع.خ. فرزند الف. دایر به
جعل و استفاده از سند مجعول موضوع شکایت تجدیدنظرخواه حکم برایت صادر گردیده است و ملحض شکایت و پرونده این است که متهم آقای ع.خ. با درج کلمه (عامل فروش) در داخل پرانتز در متن مبایعه نامه مورخه 25/07/89 خود را عامل فروش معرفی کرده است و دادگاه محترم بدوی با این استدلال هیچ گونه ضرری از این طریق به شاکی وارد نشده است حکم بر برایت متهم را صادر کرده است؛ دادگاه نظر به محتویات پرونده و صرف نظر از این که تجدیدنظرخوانده (متهم) آقای ع.خ. عامل فروش بوده است یا خیر؟ با توجه به نظریه کارشناس و محتویات پرونده استنادی کلاسه 900957 دادگاه محترم شعبه پنجم حقوقی اسلامشهر به نظر این دادگاه کلمه عامل فروش بعدا با قلم بردن در متن مبایعه نامه الحاق شده و محرز می باشد و برخلاف استدلال دادگاه محترم بدوی آنچه که به عنوان ضرر در
جعل مطرح است ضرر اجتماعی می باشد نه ضرر مادی و معنوی و اگر قرار باشد رکن ضرری در
جعل مادی یا معنوی منظور باشد در بسیاری از اسناد غیرمالی این ضرر مفقود است و با این وصف موجب سلب اعتماد و اطمینان مردم به اسناد و برهم خوردن روابط حقوقی افراد می شود. لهذا با لحاظ ورود ضرر اجتماعی با الحاق کلمه عامل فروش در متن مبایعه نامه تجدیدنظرخواهی وارد تشخیص و با توجه به این که از متهم در دادگاه محترم بدوی دفاع و آخرین دفاع اخذ شده و اخذ دفاع مجدد را دادگاه لازم می داند مستندا به ماده 257 ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته به استناد ماده 536
قانون مجازات اسلامی 1375 نامبرده را به پرداخت مبلغ سه میلیون ریال جزای نقدی از بابت
جعل و سه میلیون ریال بابت استفاده از سند مجعول در حق دولت محکوم می نماید. رای صادره قطعی است.
مستشاران شعبه 39 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
موسی پور ـ شفیعی خورشیدی