در خصوص شکایت آقای ح.ج. فرزند ب. علیه 1. ف.ش. فرزند ق. فاقد شهرت 20 ساله اهل کرج مقیم سراسیاب فاقد سابقه کیفری و با معرفی کفیل آزاد 2. ق.ش. فرزند ب. فاقد شهرت 50 ساله اهل قوچان مقیم سراسیاب فاقد سابقه کیفری و با معرفی کفیل آزاد با وکالت آقای ک.ب. 3. ز.ب. فرزند غ. 46 ساله اهل قوچان مقیم سراسیاب فاقد سابقه کیفری با معرفی کفیل آزاد دایر بر مشارکت در فریب در ازدواج؛ با توجه به محتویات پرونده نظر به این که شاکی طی صورت جلسه 2/11/92 اعلام کرده است 23/4/90 خانم ف.ش. را به عقد دایم خود درآورده است که پس از 2 سال یعنی 13/1/92 متوجه شد ایشان دارای بیماری صرع می باشد و این اتفاق یک بار در مورخه 13/1/92 رخ داده است که حسب استعلام از پزشک معالج وی ایشان تحت درمان و تحت مداوا بودن وی را گواهی کرده اند. حال نظر به این که بیماری صرع از بیماری های لاعلاج نبوده است و حتی از موارد ماده 1123
قانون مدنی که از موارد فسخ نکاح هم نمی باشد و عرفا قابل درمان است و از موارد مصرحه در ماده 646
قانون مجازات اسلامی 1375 و حتی از شمول از قبیل آن موارد هم نمی گنجد مع ذالک به نظر این دادگاه فریب در ازدواج محرز نیست لهذا مستند ا به بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و اصل 37 قانون اساسی به لحاظ عدم احراز وقوع بزه حکم به برایت صادر و اعلام می دارد. رای صادره ظرف مهلت 20 روز پس از ابلاغ به طرفین قابل اعتراض در یکی از محاکم تجدیدنظر استان تهران است.
رییس شعبه 101 دادگاه عمومی جزایی ملارد ـ امرجی