رای قضایی شماره 9309970221500231

رای قضایی شماره 9309970221500231

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9309970221500231


شماره دادنامه قطعی:
9309970221500231

تاریخ دادنامه قطعی:
1393/03/05

گروه رای:
حقوقی

نوع مرجع:
دادگاه تجدیدنظر استان

عنوان رای:
مناط صلاحیت داور در دعاوی بین شریک و شرکت

پیام رای:
با توجه به صلاحیت عام محاکم در فرض تعیین صلاحیت داور جهت رسیدگی به اختلافات بین شرکت و شرکا خروج از شرکت و عدم عضویت در زمان رسیدگی و صدور رای داور مانع صلاحیت داور جهت رسیدگی است حتی اگر موضوع رسیدگی مربوط به زمان عضویت شریک باشد.

رای دادگاه بدوی
در خصوص دعوی تقدیمی وکیل خواهان به طرفیت آقایان 1. د. 2. ر. هر دو شهرت ن. با وکالت آقای ب.ر. مبنی بر تقاضای صدور حکم به ابطال رای داوری در پرونده کلاسه 92/67113 با خسارات دادرسی عنایت به جمیع اوراق و محتویات پرونده استدلال وکیل محترم خواهان مخالفت رای داوری با قوانین موجد حق می باشد و در توجیه آن بیان داشته ماده 24 اساسنامه شرکت ناظر به اختلافات حقوقی حاصله بین شرکا و شرکت می باشد و این در حالی است که خواندگان دیگر شریک نیستند و از شرکت خارج شده اند و النهایه تقاضای صدور حکم به ابطال رای داور نموده اند. دادگاه توجها به اینکه اختلاف حاصله فی مابین مربوط به زمان شرکت بوده و حتی با پایان شراکت نیز رفع اختلاف حسب اساسنامه از طریق رفع اختلاف قراردادی که همانا داوری است می باشد و از طرفی رای داوری مخالفتی با قوانین موجد حق ندانسته لذا دعوی خواهان وارد نیست و به استناد مواد 489 و 490 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می گردد. رای صادره حضوری و قابل تجدیدنظرخواهی است.
دادرس شعبه 184 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ محمدی پور

رای دادگاه تجدیدنظر استان
تجدیدنظرخواهی شرکت الف. (با مسیولیت محدود) با وکالت آقایان ی.پ. و ح.ح. به طرفیت آقایان د. و ر. شهرت هر دو ن. با وکالت آقای ب.ر. نسبت به دادنامه شماره 1349-10/12/92 شعبه 184 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن دعوی تجدیدنظرخواهان به خواسته ابطال رای داوری در پرونده کلاسه 92/67113 با احتساب خسارت دادرسی موضوع ماده 24 اساسنامه شرکت ناظر به اختلافات حاصله بین شرکا و شرکت به علت خروج تجدیدنظر خواندگان از شرکت و قطع رابطه عضویت با این استدلال دادگاه که اختلاف حاصله مربوط به دوران شرکت بوده و رای داوری مخالفتی با قوانین موجد حق ندارد با صدور حکم به بطلان دعوی مورد اجابت قرار نگرفته مآلا وارد و رای مستحق نقض است. به نظر این دادگاه با توجه به اصل صلاحیت عام محاکم در امور داوری که به عنوان استثنایی بر اصل مذکور می باشد تفسیر محدود باید صورت پذیرد و همان گونه که در ماده 24 اساسنامه شرکت تصریح شده اختلافات بین شرکا و شرکت باید از طریق داوری حل وفصل گردد. این بدان معنی است که در زمان حدوث اختلاف رابطه عضویت شریک در شرکت برقرار باشد زیرا اساسنامه اشراف به اشخاص ثالث خارج از شرکت ندارد اگرچه اشخاص ثالث سابقا در شرکت عضویت داشته و اختلاف هم مربوط به زمان عضویت باشد مشروعیت داوری برگرفته از ماده 24 اساسنامه شرکت که حاکم بر روابط شرکا و شرکت می باشد بوده ولی رابطه بین تجدیدنظرخواهان به عنوان شرکت و تجدیدنظر خواندگان به عنوان شریک سابقا قطع و موضوع مشمول ماده 24 اساسنامه نمی گردد بنابراین داور مجاز به صدور رای نبوده است با استدلالی که گذشت مستندا به مواد 358 و 198 و 519 و بند 6 ماده 489 از قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه معترض عنه حکم به ابطال رای داوری صادر و اعلام می نماید و ضمنا آقایان داور و ر. شهرت ن. از بابت خسارت دادرسی اعم از هزینه دادرسی و حق الوکاله وکلای در مراحل بدوی و تجدیدنظر مطابق تعرفه در حق تجدیدنظرخواهان (خواهان بدوی) نیز محکوم می گردد. این رای قطعی است.
رییس شعبه 15 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
عشقعلی ـ اسماعیلی

قاضی:
محمد عشقعلی , اسماعیلی , رحیم محمدی پور

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 489 - رای داوری در موارد زیر باطل است و قابلیت اجرایی ندارد: 1 - رای صادره مخالف با قوانین موجد حق باشد. 2 - داور نسبت به مطلبی که موضوع داوری نبوده رای صادر کرده است. 3 - داور خارج از حدود اختیار خود رای صادر نموده باشد. در این صورت فقط آن قسمت از رای که خارج از اختیارات داور است ابطال می گردد. 4 - رای داور پس از انقضای مدت داوری صادر و تسلیم شده باشد. 5 - رای داور با آنچه در دفتر املاک یا بین اصحاب دعوا در دفتر اسناد رسمی ثبت شده و دارای اعتبار قانونی است مخالف باشد. 6 - رای به وسیله داورانی صادرشده که مجاز به صدور رای نبوده اند. 7 - قرارداد رجوع به داوری بی اعتبار بوده باشد.

مشاهده ماده 489 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

ماده 490 - درمورد ماده فوق هریک از طرفین می تواند ظرف بیست روز بعد از ابلاغ رای داور از دادگاهی که دعوا را ارجاع به داوری کرده یا دادگاهی که صلاحیت رسیدگی به اصل دعوا را دارد حکم به بطلان رای داور را بخواهد در این صورت دادگاه مکلف است به درخواست رسیدگی کرده هرگاه رای از موارد مذکور در ماده فوق باشد حکم به بطلان آن دهد و تا رسیدگی به اصل دعوا و قطعی شدن حکم به بطلان رای داور متوقف می ماند. تبصره - مهلت یادشده در این ماده و ماده (488) نسبت به اشخاصی که مقیم خارج از کشور می باشند دو ماه خواهد بود. شروع مهلت های تعیین شده در این ماده و ماده (488) برای اشخاصی که دارای عذر موجه به شرح مندرج در ماده (306) این قانون و تبصره (1) آن بوده اند پس از رفع عذر احتساب خواهد شد.

مشاهده ماده 490 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM