رای قضایی شماره 9309970270100021

رای قضایی شماره 9309970270100021

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9309970270100021


شماره دادنامه قطعی:
9309970270100021

تاریخ دادنامه قطعی:
1393/01/25

گروه رای:
حقوقی

نوع مرجع:
دادگاه تجدیدنظر استان

عنوان رای:
حدود محکومیت مجلوب ثالث

پیام رای:
چنانچه مجلوب ثالث در دعوا محکوم شود وی در برابر جالب مسئول بوده و به طور مستقیم نمی توان وی را در برابر خواهان اصلی محکوم نمود.

رای دادگاه بدوی
در خصوص دادخواست خواهان آقای ن.ن. با وکالت آقای م.گ. به طرفیت خواندگان ش. و آقای ع.الف. با وکالت آقای س.ب. به خواسته تامین خواسته و الزام تضامنی خواندگان ش. و آقای الف. به مطالبه 000/000/600 ریال و کلیه خسارات قانونی و دادخواست خواهان ش. و آقای ع.الف. با وکالت آقای س.ب. به خواسته جلب ثالث دایر به مسیولیت مجلوب ثالث به پرداخت وجه مذکور و کلیه خسارات قانونی نظر به اینکه خواهان اصلی به یک فقره چک به شماره 950294 و تاریخ 17/8/88 استناد و کپی مصدق چک و کپی مصدق گواهی نامه عدم پرداخت بانک محال علیه ضمیمه که بر اساس آن صاحب حساب خوانده اول و صادرکننده خوانده دوم بوده است. خواندگان بر صحت سند تجاری ابرازی تعرضی ننموده لکن ادعای پرداخت آن با دو فقره چک به شماره 446156 و 98957 شده اند که کپی آن را تقدیم که چک شماره 446156 اخذشده از ناحیه خواهان بوده و به آن هیچ تعرضی نشده که از تعهد خواسته به مبلغ 000/000/60 ریال برابر سند ارایه شده خواندگان و پذیرش خواهان مبلغ 000/000/30 ریال کسر می گردد و مبلغ 000/000/30 ریال دیگر الباقی مبلغ خواسته می باشد خواندگان مبادرت به طرح دادخواست جلب ثالث نسبت به آقای ف.الف. خواهان نمودند هرچند جلب ثالث به طرفیت خواهان اصلی از ناحیه خواندگان اصلی فاقد وجاهت بوده و اطلاق ثالث به خواهان صحیح نبوده زیرا قانون گذار برای خواندگان در مقابل خواهان عنوان دعوی تقابل مطرح نموده که اکنون به همین جهت دعوی خواهان ثالث به طرفیت خوانده دوم فاقد وجاهت و قرار رد صادر می شود و مجلوب ثالث در اظهارات جلسه دادرسی نوشتار عادی سند ارایه شده خواهان را جعل و انکار نموده لکن دریافت چک شماره 98957 به مبلغ 000/000/30 ریال از خواندگان و چک شماره 446156 به مبلغ 000/000/30 ریال از ناحیه خواهان اصلی اقرار نمود و به عبارت دیگر اخذ 2 فقره چک جمعا به مبلغ خواسته خواهان اصلی از ناحیه خواهان اذعان نمود حالیه دادگاه با توجه به شرح فوق دعوی خواهان به میزان 000/000/30 ریال را پذیرش ننموده به همین جهت حکم به بیحقی خواهان صادر می شود لکن در خصوص مبلغ 000/000/30 ریال دیگر با توجه به اقرار مجلوب ثالث ردیف اول دادگاه دفاعیات خواهان ثالث را پذیرش و تکلیفی بر خواندگان از باب چک خواسته خواهان اصلی ندانسته و لکن دعوی خواهان اصلی را نسبت به مجلوب ثالث ردیف اول دانسته یعنی حکم به محکومیت خوانده جلب ثالث ردیف اول به پرداخت مبلغ 000/000/30 ریال بابت اصل خواسته و مبلغ 000/000/12 ریال بابت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل برابر تعرفه و محاسبه خسارت تاخیر تادیه در هنگام اجرا در حق خواهان اصلی صادر می نماید و همچنین وی را (مجلوب ثالث) را به پرداخت مبلغ 000/000/12 ریال بابت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل برابر تعرفه در حق خواهان جلب ثالث صادر می نماید. رای صادره حضوری و پس از ابلاغ ظرف بیست روز قابل اعتراض در محکمه محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 31 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ ملکوتی
در خصوص لایحه ثبتی شماره 4113-20/12/90 وکیل خواهان مبنی بر وجود اشتباهات در دادنامه شماره 90001122-29/9/90 طی 4 بند تقدیم که محکمه با بررسی محتویات پرونده به جهت سهو قلم بندهای اول و دوم لایحه در با... مبلغ مقید در دادنامه پذیرش و در خصوص بند سوم نیز به دفتر اعلام گردید و در خصوص بند 4 موضوع بحث ماهوی می باشد و اکنون دادگاه با توجه به شرح فوق ضمن حفظ تمامی مفاد دادنامه فوق الاشاره فقط مبالغ مقید در دادنامه که در سطر 12 مبلغ 000/000/600 ریال که اشتباها 000/000/60 ریال قیدشده و در سطور 12 و 13 مبلغ 000/000/300 ریال اشتباها 000/000/30 ریال قیدشده وقتی سطور 3 و 4 و 6 و 7 و 8 و 11 صفحه دوم نیز بجای 000/000/300 ریال 000/000/30 قیدشده که بدین وسیله در دادنامه فوق مبالغ 000/000/60 و 000/000/30 ریال در تمامی مفاد دادنامه ها اشتباهی بوده که در تمامی سطور دادنامه مبلغ 000/000/600 ریال و مبلغ 000/000/300 ریال صحیح که به همین جهت تصحیح برابر ماده 309 قانون آیین دادرسی مدنی می گردد رای اصلاحی تمامی مقررات رای اولیه را خواهد داشت.
رییس شعبه 31 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ ملکوتی

رای دادگاه تجدیدنظر استان
به موجب دادنامه شماره 1122 مورخ 29/9/90 منضم به رای اصلاحی شماره 1715 مورخ 23/12/90 صادره از شعبه محترم 31 دادگاه عمومی حقوقی تهران اولا حکم به بیحقی خواهان اولیه و احد از تجدیدنظر خواهان های این مرحله ن.ن. با وکالت م.گ. نسبت به مطالبه مبلغ سیصد میلیون ریال از شش صد میلیون ریال وجه یک فقره چک به شماره 950294 به سررسید 17/8/88 به طرفیت ش. و ع.الف. (در دعوی اصلی) صادر گردید ثانیا حکم به محکومیت خوانده مجلوب ثالث مرحله بدوی ف.الف. دیگر تجدیدنظرخواه این مرحله به پرداخت مبلغ سیصد میلیون ریال (نصف مبلغ چک موضوع دعوی) به انضمام خسارات دادرسی و قانونی در حق خواهان اصلی (ن.ن.) و نیز پرداخت خسارت دادرسی در حق خواهان جلب ثالث صادر گردید. حال دادگاه با دقت در محتویات پرونده و ملاحظه مفاد لوایح تجدیدنظر خواهان ها نظر به اینکه اولا محکومیت خوانده مجلوب ثالث مستقیما در حق خواهان اصلی که مبادرت به طرح دعوی به طرفیت وی ننموده. منطبق با موازین قانونی و آیین دادرسی نیست بلکه در فرض حقانیت خواهان اصلی متعاقب محکومیت خوانده اصلی در حق خواهان اصلی و با فرض وارد بودن دعوی طاری جلب ثالث خوانده مجلوب ثالث در حق خوانده اصلی و خواهان (جالب) ثالث محکوم می گردد و این ترتیب و روش قانونی در رسیدگی مرحله بدوی و رای تجدیدنظر خواسته مراعات نشده است ثانیا تکلیف دعوی خواهان اصلی به طرفیت خواندگان دعوی اصلی نسبت به نصف دیگر مبلغ خواسته (سیصد میلیون ریال از شش صد میلیون ریال وجه چک مستند دعوی) مشخص نشده و دادگاه محترم بدوی نفیا یا اثباتا راجع به آن اظهارنظری ننموده است همین طور نسبت به دعوی خواهان های جلب ثالث به طرفیت خوانده مجلوب ثالث نفیا یا اثباتا اظهارنظر و تصمیمی اتخاذ نشده است بنابراین بر رسیدگی بدوی و رای تجدیدنظر خواسته ایراد اساسی وارد بوده و اقتضاء داشته چنانچه دادگاه بدوی دعوی خواهان های اصلی را به میزان نصف مبلغ چک و خواسته دعوی وارد و ثابت تشخیص می داد به همین میزان حکم مقتضی علیه خواندگان اصلی صادر می نمود و در ادامه درصورتی که به همین میزان دعوی طاری و جلب ثالث را ثابت تشخیص می داد حکم مقتضی علیه خوانده مجلوب ثالث در حق خواهان های جلب ثالث صادر می نمود و درعین حال نسبت به نصف دیگر مبلغ خواسته حکم مقتضی بر بیحقی یا بطلان دعوی صادر می نمود و ازآنجاکه به نحو مذکور اتخاذ تصمیم نشده و محکوم نمودن خوانده مجلوب ثالث در حق خواهان اصلی محل قانونی نداشته و تکلیف دعوی جلب ثالث و همچنین دعوی اصلی به طرفیت خواندگان اصلی مشخص نشده است لهذا موقعیتی برای رسیدگی این مرحله و اظهارنظر و اتخاذ تصمیم وجود ندارد دادگاه به استناد ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی با تلقی رای صادره به قرار و نقض آن پرونده را جهت رسیدگی دوباره به شرح و ترتیب مذکور به مرجع محترم بدوی اعاده می نماید. رای صادره قطعی است.
رییس شعبه 17 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
صیدی ـ موسوی

قاضی:
ملکوتی , علیرضا صیدی , موسوی

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 309 - هرگاه در تنظیم و نوشتن رای دادگاه سهو قلم رخ دهد مثل از قلم افتادن کلمه ای یا زیاد شدن آن و یا اشتباهی در محاسبه صورت گرفته باشد تا وقتی که از آن درخواست تجدیدنظر نشده دادگاه راسا یا به درخواست ذی نفع رای را تصحیح می نماید. رای تصحیحی به طرفین ابلاغ خواهد شد. تسلیم رونوشت رای اصلی بدون رونوشت رای تصحیحی ممنوع است. حکم دادگاه درقسمتی که مورد اشتباه نبوده درصورت قطعیت اجراء خواهد شد. تبصره 1 - در مواردی که اصل حکم یا قرار دادگاه قابل واخواهی یا تجدیدنظر یا فرجام است تصحیح آن نیز در مدت قانونی قابل واخواهی یا تجدیدنظر یا فرجام خواهد بود. تبصره 2 - چنانچه رای مورد تصحیح به واسطه واخواهی یا تجدیدنظر یا فرجام نقض گردد رای تصحیحی نیز از اعتبار خواهد افتاد.

مشاهده ماده 309 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

ماده 353 - دادگاه تجدیدنظر در صورتی که قرار مورد شکایت را مطابق با موازین قانونی تشخیص دهد آن را تایید می کند. در غیر این صورت پس از نقض پرونده را برای رسیدگی ماهوی به دادگاه صادرکننده قرار عودت می دهد.

مشاهده ماده 353 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM