در خصوص دعوی آقای ع.الف. به طرفیت غ.ف. با وکالت الف.ن. به خواسته مطالبه مبلغ 000/520/735 ریال سهم الشرکه از قیمت و هزینه های حمل ونقل و عوارض گمرکی مقدار 56 تن کالا که از کشور عراق خریداری شده است بدین شرح که خواهان و خوانده و یک نفر تبعه عراقی بنام الف.ش. در سال 83 تصمیم به خرید 60 تن کالا از کشور عراق می گیرند در این مشارکت هریک از دو نفر خواهان و تبعه عراقی مبلغ پنجاه میلیون تومان و خوانده مبلغ چهل وپنج میلیون تومان سرمایه گذاری می نمایند که در این میان مبلغ 000/000/62 تومان بابت انتقال طلب شریک سوم (الف.ش.) و خرید کالاهای تحویل شده به خوانده و نیز مبلغ یک صد و پانزده میلیون ریال بابت هزینه های حمل و عوارض گمرکی پرداخت شده است درحالی که خوانده دعوی صرفا منکر ادعای خواهان است و دلیل کافی در جهت رد ادعای خواهان ابراز نکرده و از طرفی حسب محتویات پرونده کلاسه84/191/79 و نیز دادنامه شماره 565-31/5/89 شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان تهران شراکت خواهان و الف.ش. به میزان دوسوم ازیک طرف و خوانده دعوی به میزان یک سوم از طرف دیگر به اثبات رسیده است علی هذا دعوی خواهان صحیح و ثابت تشخیص داده و مستندا به ماده 589
قانون مدنی و ماده 198 آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 000/520/735 ریال بابت اصل خواسته و نیز به موجب ماده 515-519 آیین دادرسی مدنی وی را به پرداخت هزینه دادرسی به میزان 400/660/14 ریال و حق الوکاله وکیل مطابق تعرفه قانونی در حق خواهان محکوم می گردد همچنین به پرداخت
خسارت تاخیر تادیه از تاریخ تقدیم دادخواست لغایت اجرای حکم براساس شاخص بانک مرکزی در حق خواهان محکوم می نماید رای صادره حضوری و قابل تجدیدنظرخواهی است.
رییس شعبه 180 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ رضوی