در خصوص اتهام آقایان 1- ب.ر. فرزند ب. 2- ح.ح. فرزند ف. 3- م.ح. فرزند ف. با وکالت آقای م.د. دایر به
تصرف عدوانی مجدد نسبت به متهم ردیف اول و
تصرف عدوانی نسبت به متهمین ردیف 2 و 3 موضوع شکایت آقای الف.ز.؛ دادگاه با عنایت به مجموع محتویات پرونده و توجها به نکات ذیل: 1- مالکیت شاکی نسبت به ملک مورد تصرف محرز است حسب رونوشت سند ارایه شده صفحات 130 و 133 2- به واسطه دپوی آهن آلات عملا ملک شاکی مورد تصرف واقع شده است. 3- پاسخ استعلام از شهرداری حاکی است که شهرداری مالک نیست بلکه در استعلام بعدی اعلام گردیده ملک در گذر 45 متری قرار دارد که این مطلب نفی مالکیت شاکی نیست هر چند می تواند قرینه ای باشد بر عدم احراز سوءنیت متهمین. 4- چنانچه متهمین در پی اثبات حسن نیت باشند علی القاعده پس از طرح شکایت بایستی بالفور نسبت به جمع آوری آهن آلات اقدام نمایند لذا رکن معنوی جرم نیز محقق است. دادگاه با عنایت به مراتب فوق و سایر قراین و امارات ملاحظه متن کیفرخواست تنظیمی و اظهارات نماینده محترم دادستان بزه انتسابی به متهمین را محرز دانسته و مستند به مواد 693 و 690 از
قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 و ماده 38 مصوب 1392 و بند 2 ماده 3 قانون نحوه وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین متهم ردیف اول را به لحاظ فقد سابقه کیفری و اوضاع و احوال ایشان مستند به ماده 38 قانون مذکور به پرداخت پنج میلیون ریال جزایی نقدی به نفع صندوق دولت و هر یک از متهمین ردیف های 2 و 3 به پرداخت سه میلیون ریال جزای نقدی به نفع صندوق دولت و هر سه متهم را به رفع تصرف و تجاوز و اعاده وضع به حال سابق محکوم می نماید. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان می باشد.
رییس شعبه 1141 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ احمدی