در خصوص شکایت آقای ر.الف. با وکالت آقای الف.ب. علیه آقای ف.الف. فرزند ک. با وکالت آقای ع.ق. دایر به ممانعت از حق؛ با این توضیح که شاکی مدعی است قسمتی از یک اپارتمان اداری را از متهم به مدت یک سال
اجاره کرده و در آن مستقر می شود قبل از انقضای موعد
اجاره متهم با تعویض قفل آپارتمان مانع از ورود او به محل کارش شده و با توجه به عدم وجود
قرارداد مکتوب منکر
اجاره می شود. دادگاه با توجه به شکایت مطروحه و مستندات ابرازی شاکی از جمله یک فقره چک به مبلغ پانصد میلیون ریال که در متن آن علت صدور را رهن محل متنازع فیه ذکر کرده است و نیز با توجه به دریافت وجه آن توسط متهم و اقاریر صریح متهم به تصرفات گذشته شاکی و همچنین با توجه به ارسال اظهارنامه توسط شاکی و تذکر به متهم مبنی بر نزدیک بودن انقضای
مدت اجاره و نیز اقرار متهم به جلوگیری از ورود شاکی به محل مذکور و سایر قراین و امارات وجود در پرونده بزهکاری وی را محرز دانسته و مستندا به مواد 690
قانون مجازات اسلامی و با رعایت بند 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین وی را به پرداخت چهل میلیون ریال جزای نقدی بدل از حبس و نیز رفع
ممانعت از حق محکوم می نماید. این رای حضوری و ظرف 20 روز قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است.
رییس شعبه 1036 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ دولت خواهی