در مورد تجدیدنظرخواهی خانم الف.ط. با وکالت آقای ک.س. به طرفیت آقای م.م. نسبت به دادنامه شماره 853 مورخ 25/9/91 صادره از شعبه 23 دادگاه عمومی حقوقی تهران که در مقام رسیدگی به واخواهی مشارالیها از دادنامه شماره 1095 مورخ 10/12/89 صادره از مرجع فوق الذکر مبنی بر محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ 000/000/330 ریال بابت هزینه تعمیر بنای
مورد اجاره به علاوه پرداخت هزینه دادرسی در حق تجدیدنظرخوانده و تایید دادنامه واخواستـه صادرگردیـده اعتـراض مطروحـه به کیفیتی نیست که موجب خدشه به اساس رای و نقض آن گردد زیرا مطابق ماده 20
قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1356 به عنوان قانون حاکم بر روابط استیجاری طرفین دعوی تعمیرات کلی و اساسی
مورد اجاره که مربوط به اصل بنا یا تاسیسات عمده منصوبه در آن از قبیل دستگاه های حرارت مرکزی و تهویه و آسانسور باشد به عهده مـوجـر و همچنیـن تزیین و تعمیـری که مربـوط به استفاده بهتر از
مورد اجاره باشد با مستاجر خواهد بود بنابراین تامین هزینه تعمیرات مندرج در بند یک صورت جلسه مورخ 18/8/88 شامل برداشتن و تعویض سقف دفتر و خاک برداری و تسطیح طبقه بالای آن در مساحت دفتر که مربوط به اصل بنای
مورد اجاره بوده به عهده موجر بوده و توافق طرفین بر تعهد مستاجر به پرداخت هزینه های مذکور به لحاظ تعارض با اجرای مقررات قانونی فوق الذکر و به استناد ماده 30 قانون باطل و بلااثر بوده و با عنایت به اینکه به موجب نظریه تکمیلی هییت سه نفره کارشناسی ثبت شده شماره 857 مورخ 18/6/92 که مصون از تعرض طرفین مانده و به لحاظ عدم مغایرت با واقع قضیه متبع می باشد هزینه تعمیرات موضوع بند یک توافقنامه به مبلغ 000/960/180 ریال ارزیابی گردیده و با لحاظ مسیولیت قانونی موجر(تجدیدنظرخواه) به پرداخت هزینه تعمیرات مذکور و اینکه دادنامه تجدیدنظرخواسته از جهت محکومیت نامبرده به پرداخت هزینه های یاد شده به میزان 000/960/180 ریال وفق دلایل موجود در پرونده و مقررات صادر شده لذا دادگاه ضمن رد تجدیدنظرخواهی به استناد بخش آخر ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را تا مبلغ فوق الذکر تایید می نماید مازاد بر مبلغ 000/960/180 ریال با توجه به اینکه مطابق نظریه کارشناسی مربوط به هزینه تزیین و تعمیرات جهت استفاده بهتر از
مورد اجاره بوده و به موجب مقررات یاد شده به عهده مستاجر می باشد و به موجب صورت جلسه مورخ 18/8/88 نیز مستاجر و پرداخت هزینه تعمیرات مذکور را به عهده گرفته است بنابراین محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت هزینه های مزبور بر خلاف مقررات فوق الذکر بوده دادگاه مستندا به صدر ماده 358 و بندهای ج و هـ ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته تا مازاد بر مبلغ مذکور را به لحاظ عدم توجه به مستندات ارایه شده و مخالف با مقررات قانونی نقض نموده و با توجه به دلایل و جهات یاد شده حکم به بطلان دعوی نخستین خواهان صادر و اعلام می نماید. این رای قطعی است.
رییس شعبه 6 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
فارسیجانی ـ اقتصادی