در خصوص دادخواست خانم م.الف. با وکالت آقای س.الف. و خانم ز.م. به طرفیت آقای م. ط. با وکالت آقای ع.ع. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش و صدور حکم
طلاق به دلیل عسر و حرج زوجه ناشی از ترک غیر موجه زندگی مشترک و عدم پرداخت
نفقه معوقه با احتساب خسارات دادرسی ؛ نظر به اینکه بر طبق تبصره ذیل ماده 1133 اصلاحی قانون مدنی ؛ زن در صورت تخلف شوهر از شروط ضمن عقد و یا استنکاف از پرداخت
نفقه و عدم امکان اجرای حکم محکمه و الزام او به دادن
نفقه و یا عسر و حرج می تواند از دادگاه تقاضای
طلاق نماید نظر به اینکه منظور مقنن از
نفقه ای از که عدم پرداخت آن موجب
طلاق زوجه می شود
نفقه آینده می باشد نه
نفقه گذشته چه اینکه
نفقه معوقه فی الواقع دینی است مانند سایر دیون بر ذمه شوهر و
نفقه به معنی حقیقی کلمه به آن ا
طلاق نمی گردد خصوصا آنکه خوانده ضمن اعلام آمادگی جهت پرداخت
نفقه آتیه طی قبض شماره 957148 پیوستی ؛
نفقه گذشته را پرداخت کرده است و با توجه به اینکه خوانده اعلام داشته راضی به
طلاق نیست و برای ادامه تحصیلات و اخذ تخصص به خارج از کشور عزیمت نموده و اظهارات وی با توجه به شغل او که دندان پزشک می باشد صحیح به نظر می رسد و در وضع فعلی قضیه با عنایت به پرداخت
نفقه معوقه از سوی خوانده و اعلام آمادگی وی جهت ادامه زندگی مشترک و پرداخت
نفقه آینده دوام زوجیت موجب عسر و حرج خواهان نیست و بنابراین استشهادیه محلی تقدیمی از سوی وکلای خواهان که به منظور اثبات ترک زندگی و عدم پرداخت
نفقه معوقه به آن استناد شده است تاثیری در دعوی ندارد و بدین علت قابل ترتیب اثر نیست و با توجه به اینکه من حیث المجموع دلیل و مدرکی که مجوز صدور حکم
طلاق شود به دادگاه ارایه نگردیده است علی هذا دعوی اقامه شده غیر موجه تشخیص و درنتیجه حکم بر بطلان آن صادر و اعلام می شود. این رای ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران قابل تجدید نظرخواهی است.
رییس شعبه 269 دادگاه عمومی خانواده تهران - مطلبی