در مورد اتهام آقای م.م. و م.و. به هویتین پرونده مبنی بر
افترا نسبت به شاکی موضوع کیفرخواست مورخه 28/1/91 صادره از دادسرای عمومی ناحیه 6 تهران دادگاه با بررسی اوراق پرونده ملاحظه می گردد حسب شکایت مطروحه تحقیقات و گزارشات معموله از ناحیه مراجع ذی ربط ماحصل ماوقع بدین نحو می باشد که متهم ردیف اول داماد شاکی بوده و فیمابین زوجین اختلاف و در آن راستا درگیری فی مابین متهمان و شاکی ایجاد شده که در مطرح کردن و تقدیم دادخواست در مراجع حقوقی ارایه لوایح اقدام به نشر اکاذیب از ناحیه نامبردگان شده و در ازای آن وکیل متهمان بیان داشت: متهم ردیف اول که شاکی پدر خانم وی می باشد و متهم ردیف دوم نیز در راستای اختلافات ملکی و مالی دادخواستی را به محاکم حقوقی ارایه که با لحاظ کهولت سن و بی سوادی عریضه نویس در دادخواست مسایل اکاذیبی را مطرح نموه و تعمدی در میان نبوده. دادگاه بنا به مراتب و با توجه به مفاد دادخواست و لایحه استنادی که درآن تصریحا مسایلی را متهمان به شاکی منتسب و نتوانستند آن را به اثبات برسانند که مورد از مصادیق
افترا می باشد و اقاریر تلویحی متهمان و وکیل آنان در مراحل تحقیق مجرمیت مشارالیهما به نظر دادگاه محرز و مستندا به ماده 697
قانون مجازات اسلامی و با لحاظ اوضاع و احوال متهمان که مستحق تخفیف در مجازات تشخیص حسـب مـقتضای ماده22 قـانون مـرقوم هر یـک از آنان به پرداخت سه میلیون ریال جزای نقدی در حق دولت جمهوری اسلامی ایران محکوم می گردند. رای صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض به مرجع تجدیدنظر تهران می باشد.
رییس شعبه 1042 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ الوندی