رای قضایی شماره 9209970900100543

رای قضایی شماره 9209970900100543

مجموعه کامل آرای قوه قضاییه

رای قضایی شماره 9209970900100543


شماره دادنامه قطعی:
9209970900100543

تاریخ دادنامه قطعی:
1392/04/15

گروه رای:
اداری

نوع مرجع:

عنوان رای:
اثر خروج از فهرست واحدهای آلاینده در پرداخت عوارض آلایندگی

پیام رای:
واحدهای تولیدی که به عنوان واحد آلاینده شناسایی شده اند پس از رفع آلایندگی و خروج از فهرست واحدهای آلاینده از اول دوره مالیاتی بعدی مشمول پرداخت عوارض آلایندگی نخواهند شد.

رای شعبه دیوان عدالت اداری
وکیل شرکت شاکی به شرح دادخواست اجمالا اعلام داشته اداره محیط زیست استان البرز در سال 1389 با استناد به تبصره ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده نام شرکت را جزء واحدهای آلاینده اعلام داشته این در حالی است که شرکت مذکور فاقد هرگونه آلودگی بوده و نسبت به فضولات انسانی خود نیز دارای تصفیه خانه مجهز می باشد و لذا نسبت به اقدام طرف شکایت و اعلام نام شرکت به عنوان واحد آلاینده و اخذ عوارض مربوط توسط طرف شکایت دوم معترض [بوده] و تقاضای رسیدگی کرده که با توجه به بررسی محتویات پرونده نظر به اینکه به دلالت تبصره ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده واحدهای تولیدی آلاینده محیط زیست که استانداردها و ضوابط حفاظت از محیط زیست را رعایت نمی کنند طبق تشخیص و اعلام سازمان حفاظت محیط زیست تا پانزدهم اسفند ماه هر سال برای اجرا در سال بعد مشمول پرداخت یک درصد عوارض قرار می گیرند و چون طبق تشخیص سازمان محیط زیست شرکت شاکی در سال 1389 جز واحدهای آلاینده اعلام شده لذا مشمول حکم مقرر در تبصره یاد شده قرار گرفته و رفع آلایندگی در سال 1391 صورت گرفته است که به دلالت تبصره 1 از ماده 38 قانون یاد شده در صورت رفع آلایندگی با تایید سازمان حفاظت محیط زیست واحدهای آلاینده از لیست آلاینده ها خارج می گردند و از اول دوره مالیاتی بعد از تاریخ اعلام توسط سازمان حفاظت محیط زیست به سازمان امور مالیاتی کشور مشمول پرداخت عوارض آلایندگی نخواهد شد بنابراین چون شرکت شاکی در سال 89 مشمول آلاینده ها قرار گرفته و رفع آلایندگی بعدی (در سال 1390) در دوره بعدی مالیاتی موثر خواهد بود لذا دلیلی بر ابطال نامه معترض عنه و حذف نام شرکت از لیست واحدهای آلاینده در سال 89 محرز نیست و حکم به رد شکایت صادر و اعلام می گردد. رای صادره قطعی است.
دادرس شعبه 1 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
مومنی ـ مولابیگی

قاضی:

منبع
سامانه ملی آرای قضایی

مواد مرتبط با این رای

ماده 38- نرخ عوارض شهرداریها و دهیاری ها در رابطه با کالا و خدمات مشمول این قانون علاوه بر نرخ مالیات موضوع ماده (16) این قانون به شرح زیر تعیین می گردد: الف- کلیه کالاها و خدمات مشمول نرخ صدر ماده (16) این قانون یک و نیم درصد(5/1 %)؛ ب- انواع سیگار و محصولات دخانی سه درصد (3 %)؛ ج- انواع بنزین و سوخت هواپیما ده درصد (10 %)؛ د- نفت سفید و نفت گاز ده درصد (10 %) و نفت کوره پنج درصد (5 %). تبصره 1- واحدهای تولیدی آلاینده محیط زیست که استانداردها و ضوابط حفاظت از محیط زیست را رعایت نمی نمایند طبق تشخیص و اعلام سازمان حفاظت محیط زیست (تا پانزدهم اسفند ماه هر سال برای اجراء در سال بعد) همچنین پالایشگاههای نفت و واحدهای پتروشیمی علاوه بر مالیات و عوارض متعلق موضوع این قانون مشمول پرداخت یک درصد (1 %) از قیمت فروش به عنوان عوارض آلایندگی می باشند. حکم ماده(17) این قانون و تبصره های آن به عوارض آلایندگی موضوع این ماده قابل تسری نمی باشد. واحدهایی که در طی سال نسبت به رفع آلایندگی اقدام نمایند با درخواست واحد مزبور و تایید سازمان حفاظت محیط زیست از فهرست واحدهای آلاینده خارج می گردند. در این صورت واحدهای یاد شده از اول دوره مالیاتی بعد از تاریخ اعلام توسط سازمان مزبور به سازمان امور مالیاتی کشور مشمول پرداخت عوارض آلایندگی نخواهند شد. واحدهایی که درطی سال بنا به تشخیص و اعلام سازمان حفاظت محیط زیست به فهرست واحدهای آلاینده محیط زیست اضافه گردند از اول دوره مالیاتی بعد از تاریخ اعلام توسط سازمان حفاظت محیط زیست مشمول پرداخت عوارض آلایندگی خواهند بود. عوارض موضوع این تبصره در داخل حریم شهرها به حساب شهرداری محل استقرار واحد تولیدی و در خارج از حریم شهرها به حساب تمرکز وجوه موضوع تبصره(2) ماده(39) واریز می شود تا بین دهیاری های همان شهرستان توزیع گردد. تبصره 2- در صورتی که واحدهای تولیدی به منظور ارتقاء مهارت و سلامت کارکنان خود مراکز آموزشی و ورزشی ایجاد کرده و یا در این خصوص هزینه نمایند با اعلام وزارت کار و امور اجتماعی می توانند ده درصد (10 %) عوارض موضوع بند (الف) این ماده را تا سقف هزینه صورت گرفته درخواست استرداد نمایند در صورت تایید هزینه های مزبور توسط سازمان امور مالیاتی کشور وجوه مربوط قابل تهاتر یا استرداد حسب مقررات این قانون خواهد بود. تبصره 3- به منظور تاسیس و توسعه واحدهای آموزشی مورد نیاز در مناطق کمتر توسعه یافته معادل نیم درصد (5/0 %) از عوارض وصولی بند (الف) این ماده در حساب مخصوص در خزانه به نام وزارت آموزش و پرورش واریز می گردد و معادل آن از محل اعتباری که در قوانین بودجه سنواتی منظور می گردد در اختیار وزارت یاد شده قرار خواهد گرفت تا توسط وزارت مزبور در امر توسعه و احداث مراکز آموزشی مورد نیاز در مناطق مزبور هزینه گردد. آئین نامه اجرائی این تبصره به پیشنهاد مشترک وزارتخانه های آموزش و پرورش کشور و امور اقتصادی و دارایی به تصویب هیات وزیران می رسد.

مشاهده ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM