رای دادگاه در این پرونده آقای م. د.الف. به وکالت ازآقای ح.ظ. به طرفیت آقای ع.الف. از دادنامه شماره 00206 مورخ 1392/2/31 شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی تهران تجدیدنظرخواهی کرده است به موجب دادنامه موصوف حکم به محکومیت تجدیدنظرخواه به حضور در دفتر اسناد رسمی و انتقال رسمی سند اتومبیل به نام آقای ع.الف. و حکم به محکومیت تجدیدنظرخواه به همراه خانم ف.م. به نحو تساوی به پرداخت مبلغ 23268000 ریال مابه التفاوت قیمت بنزین آزاد و سهمیه از تاریخ1387/3/7 تا1392/2/31 و خسارات دادرسی در حق آقای ع.ل. صادر شده است دادگاه با توجه به بررسی اوراق و مستندات پرونده و تشکیل جلسه دادرسی با حضور تجدیدنظرخواه و وکیل وی و آقای ع.الف. دادنامه تجدیدنظرخواسته موجه و شایسته تایید نیست زیرا خودروی پژو 206 مذکور در دادنامه بدوی با
قرارداد اجاره مشروط از سوی تجدیدنظرخواه به خانم ف.م.
اجاره داده شده است و در بالای
قرارداد اجاره مهر غیرقابل انتقال درج شده تا مستاجر به عنوان مالک منافع خودرو اجازه انتقال عین را نداشته باشد همچنین در بند 1 قسمت مربوط به شرایط
قرارداد تصریح می شود که مستاجر تحت هر عنوان حق واگذاری
مورد اجاره را نخواهد داشت و در بند 5
قرارداد مزبور آمده است
مورد اجاره در قبال پرداخت
مال الاجاره به مستاجر تحویل گردیده و چنانچه
اجاره ماهیانه پرداخت نگردد این
قرارداد ابطال و
مورد اجاره نزد مستاجر امانت تلقی می شود و با عنایت به نامه توقیف خودروی مورد ترافع به لحاظ ارتکاب جرم
خیانت در امانت خانم ف.م. موضوع شکایت تجدیدنظرخواه و مکاتبه انجام شده از سوی ستاد ترخیص پلیس راهور تهران بزرگ با دادیار محترم شعبه سوم اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه2 تهران(برگ170) و تصویر مصدق تحویل کارت سوخت به خانم ف.م. (برگ169) دادنامه تجدیدنظرخواسته مخدوش و مقتضی نقض می باشد درخواست تجدیدنظر با بنده ماده 348
قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی انطباق دارد چون
قرارداد اجاره مشروط ( به شرط تملیک) مالکیتی نسبت به عین خودرو برای خانم ف.م. ایجاد نکرده تا وی آن را به تجدیدنظرخوانده منتقل نماید ضمن اینکه چنین انتقالی منع گردیده و تجدیدنظرخواه مدعی عدم انجام تعهد وعدم پرداخت
مال الاجاره از ناحیه خانم ف.م. است بر این اساس شروط مذکور در بندهای 1و5
قرارداد مانع از انتقال خودرو به تجدیدنظرخوانده می شود و
قرارداد اجاره به شرط تملیک مالکیتی نسبت به عین خودرو برای خانم ف.م. ایجاد نکرده تا وی آن را به دیگری منتقل نماید و از ذیل
قرارداد تجدیدنظرخوانده باخانم م. استفاده می شود که تجدیدنظرخوانده علم و اطلاع از لیزینگی و
اجاره بودن خودرو داشته و بر علیه خویش اقدام نموده است لذا ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته به استناد مواد 358 و 349 قانون مرقوم حکم به بطلان دعوای خواهان بدوی تجدیدنظرخوانده صادر و اعلام می شود این رای قطعی است.
رییس مستشار شعبه56 دادگاه تجدیدنظراستان تهران
محسن اهوارکی - یوسف رمضانی