در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ک. مدیر م. با وکالت آقای ح. نسبت به دادنامه شماره 959-18/9/91 صادر شده از شعبه 1040 دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن و طبق شکایت ایشان علیه آقای ح. تحت عنوان
خیانت در امانت که رسیدگی منتهی به صدور حکم بر برایت مشتکی عنه گردیده است دادگاه با بررسی محتویات پرونده و مداقه در اوراق آن و ملاحظه لایحه تجدیدنظرخواهی که عمده اعتراض آقای وکیل عبارتست از اینکه استدلال محکمه بدوی مبنی بر اینکه فقدان هرگونه دلیلی که نشان از رابطه امانی فی مابین شاکی و متهم باشد موجه نبوده و تحقق جرم
خیانت در امانت فرع بر سپرده شدن مال به امین است و همچنین سوء برداشت و یا احتمالا اشتباه قضایی ناشی از عدم مطالعه محتویات پرونده که نهایتا منجر به صدور حکم به برایت متهم و تضییع حقوق موکل شده و تقاضای نقض دادنامه و صدور حکم بر محکومیت متهم را دارم و مطالب دیگری که از جانب آقای وکیل تفضیلا منعکس که مورد مطالعه قرار گرفت آنچه که از بدو شکایت تا ختم رسیدگی و مدارک ارایه شده هیچ کدام از آنان نشانگر رابطه امانی و ید امانی متهم نسبت به وجوه پرداختی نمی باشد بلکه
قرارداد و تعهداتی در بین بوده که شخص شکایت شده به
قرارداد و تعهدات خود در قبال شرکت یا موسسه مقید عمل نکرده و متضرر و متضررین می توانند از طریق محاکم حقوقی نسبت به خواسته خود اقدام نمایند و مسایل معنونه و اقدام مشتکی عنه فاقد وصف کیفری است و دلیلی که موجب تزلزل و نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته گردد از جانب تجدیدنظرخواه ارایه نشده و تشریفات دادرسی در آن مراعات و فاقد ایراد و اشکال موثر قانونی است علی هذا مستندا به بند الف ماده 257
قانون آیین دادرسی کیفری ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه معترض عنه نتیجتا تایید و رای صادره قطعی است.
رییس شعبه 42 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
راثی نصیری ـ حیات مقدم