درخصوص دعوی آقای ع.ق. به طرفیت خانم ث.م. به خواسته صدور حکم
حضانت فرزند به نام س.ق. متولد 10/6/1382 توجها به محتویات پرونده و بر اساس اسناد سجلی رابطه بنوت خواهان با فرزند یاد شده برای دادگاه محرز است. دادگاه با عنایت به مراتب سنی فرزند مذکور و با استناد به ماده 1169
قانون مدنی (اصلاحی 8/9/1382 مجمع تشخیص مصلحت نظام) که مقرر داشته برای
حضانت و نگهداری طفلی که ابوین او از یکدیگر جدا زندگی می کند مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و پس از آن با پدر است؛ دعوی خواهان را موجه و قانونی دانسته و حکم به اعطاء
حضانت فرزند به خواهان صادر و اعلام می گردد. رای صادره غیابی و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در این دادگاه و پس از انقضای مهلت مقرر ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران است.
رییس شعبه 244 دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمدی
واخواهی خانم ث.م. با وکالت خانم ها ف.م. و ب.ف. از دادنامه شماره 987 مورخ 04/07/1390 صادره از شعبه 244 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن حکم به
حضانت فرزند مشترک 5/8 ساله به نام س.ق. در حق واخوانده صادر شده است از این حیث وارد و موجه است که مادر فردی تحصیل کرده و پزشک می باشد و از خانواده محترم شهدا بوده و در دوران
حضانت طفل تا سن هفت سالگی نهایت تلاش را در ارتقاء فرهنگی و تربیتی و علمی طفل به عمل آورده است. مضافا بر این که طفل دختر که در آستانه بلوغ است نیاز بیشتری به مشاوره و بیان درخواست های خص
وصی با مادر دارد. لذا دادگاه ادامه
حضانت طفل با مادر را به مصلحت طفل و مادر را اصلح و احفظ تشخیص می دهد و با اجازه حاصله از تبصره ماده 1169
قانون مدنی ضمن قبول واخواهی و نقض دادنامه واخواسته حکم به رد دعوی خوانده (خواهان اصلی) صادر و اعلام می کند. بدیهی است ادامه
حضانت طفل توسط مادر به معنای عدم صلاحیت اخلاقی پدر نمی باشد. این رای حضوری ظرف مدت بیست روز قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
قاضی شعبه 244 دادگاه عمومی خانواده تهران - یعقوبی