درخصوص دعوی آقای و.ط. به وکالت از شرکت گ. اینک به طرفیت شرکت تضامنی م.ح. و شرکاء با وکالت آقای الف.ک. مبنی بر ابطال ثبت علامت تجارتی به شماره.. . و کلمه.. . به صورت فانتزی. به این خلاصه که وکیل خواهان به شرح دادخواست توضیح داده است شرکت موکل از جمله شرکت های معروف جهان و تولیدکننده انواع مختلف پوشاک و مواد آرایشی و بهداشتی است که محصولات خود را با علامت تجارتی.. . در بسیاری از کشورهای جهان عرضه می نماید و در این زمینه از شهرت و معروفیت فراوانی برخوردار است و این علامت را در حدود یک صد کشور جهان از جمله کشورهای عضو کنوانسیون پاریس به ثبت رسانده است و به موجب اظهارنامه.. . مورخ 15/10/88 تقاضای ثبت آن را در ایران نموده اما اداره ثبت علایم تجاری به استناد ثبت علامت تجارتی خوانده از پذیرش درخواست خودداری نموده است. علی هذا به جهت ثبت عین علامت موکل و اینکه اقدام خوانده در ثبت موخر آن از مصادیق رقابت غیر عادلانه است و استفاده از عین علامت موکل موجب فریب و گمراهی مصرف کنندگان خواهد شد درخواست صدور رای به شرح خواسته را دارد. وکیل خوانده اجمالا به شرح لایحه ی تقدیمی در مقام دفاع بیان داشته علامت خواهان در ایران ثبت نشده و از حق تقدم موضوع بند ج ماده 4 کنوانسیون پاریس استفاده نکرده و علامت موکل زودتر از تاریخ اظهارنامه ی خواهان به ثبت رسیده و مدارکی دال بر سابقه استفاده مستمر در ایران ارایه نشده است؛ لذا درخواست رد دعوی را نموده است. علی هذا دادگاه با توجه به ثبت مقدم علامت متنازع فیه در کشورهای عضو کنوانسیون پاریس حسب مدارک ابرازی و نظر به اینکه به موجب مواد 2 و 6 خامس کنوانسیون پاریس مالک علامت ثبت شده در هر یک از کشورهای عضو کنوانسیون از حمایت قانونی در سایر کشورهای عضو برخوردار است و حق تقدم مقرر در ماده 4 کنوانسیون در مرحله اظهارنامه و قبل از ثبت علامت است. بدیهی است در صورت ثبت علامت و استفاده از آن مالک علامت ثبت شده در استفاده از علامت و ثبت آن در سایر کشورها دارای حق اولویت است و از طرفی ثبت موخر عین علامت خواهان و برای همان محصولات از مصادیق رقابت نامشروع ممنوع شده مقرر در ماده 10 مکرر کنوانسیون پاریس است که این مقررات برای تمامی کشورهای عضو لازم الاتباع است و در کشور جمهوری اسلامی ایران هم با توجه به الحاق به کنوانسیون در سال 1337 این مقررات لازم الرعایه می باشد و نظر به اینکه علامت متنازع فیه عین اسم تجاری خواهان هم می باشد که به موجب ماده 8 کنوانسیون پاریس حتی بدون ثبت هم قابل حمایت است و از طرفی به موجب ماده 47 قانون ثبت اختراعات طرح های صنعتی و علایم تجاری هر گونه استفاده از نام تجاری که عرفا باعث فریب عموم شود غیر قانونی است. بنابراین ضمن رد مدافعات غیر موثر وکیل خوانده دعوی خواهان را وارد و ثابت تشخیص داده مستندا به مواد 32 40 41 و 47 از قانون اخیرالذکر و مواد 2 6 8 10 مکرر کنوانسیون پاریس با لحاظ ماده 9
قانون مدنی حکم به ابطال ثبت علامت تجاری خوانده صادر و اعلام می گردد. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر تهران می باشد.
رییس شعبه 3 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ احمدی