اولا عبارت هزینه¬های اجرایی مذکور در ماده 4 قانون نحوه اجرای محکومیت¬های مالی مصوب 1394 منصرف از نیم عشر اجرایی است زیرا نیم عشر اجرایی از حقوق دولتی است که هیچ گاه محکوم¬علیه را نمی¬توان به لحاظ عدم پرداخت آن به ویژه به درخواست محکوم¬له که در آن (نیم عشر) ذی نفع نیست بازداشت نمود. ثانیا در مورد سایر هزینه¬های اجرایی که مشمول بند 2 ماده 158
قانون اجرای احکام مدنی است نظر به اینکه پرداخت این هزینه¬ها علی¬الاصول بر عهده محکوم¬علیه است و اگر وی از پرداخت آن خودداری کند محکوم¬له می¬پردازد و از مال توقیف شده کسر می¬شود بنابراین در فرض سوال اگر پیش از شروع به اجرا محکوم¬علیه مالی معرفی کند چون هنوز از سوی محکوم¬له هزینه ای صورت نگرفته است و علی¬الاصول خود محکوم¬علیه متعاقبا آن را پرداخت می¬کند به نظر می¬رسد اگر مال معرفی شده تکافوی هزینه¬های اجرایی احتمالی که ممکن است محکوم¬علیه پرداخت نکند و محکوم¬له به جای وی پرداخت کند ندهد نمی¬توان به این علت محکوم¬علیه را بازداشت نمود. ضمن اینکه در برخی موارد اصولا ممکن است اجرا مستلزم هزینه¬ای از این نوع نباشد. اما اگر به عنوان مثال پس از شروع به اجرا نسبت به مالی که تنها تکافوی بخشی از محکوم¬به را می دهد و محکوم¬له به لحاظ امتناع محکوم¬علیه از پرداخت هزینه اجرایی آن را پرداخت نموده است و اکنون محکوم¬علیه مال دیگری معرفی نموده که مجموعا تکافوی محکوم¬به را می¬¬نماید به نظر می¬رسد با توجه به نص ماده 4 یاد شده مال مزبور باید تکافوی هزینه های اجرایی که محکوم¬له پرداخت کرده است نیز بنماید در نتیجه بازداشت محکوم¬علیه تنها در قبال هزینه های اجرایی پرداخت شده از سوی محکوم¬له امکان پذیر است و نه هزینه اجرایی احتمالی آتی.