اصطلاح
سرقفلی ناظر به مبلغی است که موجر در بدو
انعقاد قرارداد اجاره از مستاجر دریافت میکند که در ماده 6 قانون موجر و مستاجر سال 1376 به رسمیت شناخته شده است. ولی
حق کسب و پیشه ناظر به حقی است که بلحاظ طول رابطه استیجاری کسبی در محل
مورد اجاره برای مستاجر ایجاد می شود که در قانون موجر و مستاجر سال 1356 به رسمیت شناخته شده است. بنابراین در فرض یاد شده: 1- اگر سند عادی فروش بیع
سرقفلی مربوط به اماکن
کسب و پیشه مشمول قانون سال 1356 باشد غالبا این کلمه مرادف
حق کسب پیشه بوده و در اینصورت خریدار
سرقفلی چنانچه با موافقت موجر خریده باشد مستاجر محسوب و اگر
اجاره بها تعیین نشده باشد بر اساس
اجاره بهای مستاجر قبلی
اجاره بها تعیین می شود و اگر مالک ابتدا به ساکن
سرقفلی فروخته باشد و
اجاره بهاء تعیین نشده باشد طبق عرف املاک مشابه تعیین می شود و اگر سند عادی فروش مربوط به اماکن کسب
پیشه مشمول قانون موجر و مستاجر سال 1376 باشد خریدار
سرقفلی قائم مقام مستاجر قبلی است اگر مالک عین ابتدا به ساکن
سرقفلی را فروخته باشد
اجاره بها بر اساس عرف املاک مشابه تعیین می شود. 2- اگر
قرارداد بیع
سرقفلی تنظیم شده باشد ولی مبلغ در آن تعیین نشده باشد چنانچه احراز شود که مبلغ مجهول است و توافقی نشده معامله باطل است ولی ملاک معلوم و مجهول بودن ثمن علم و جهل شخصی طرفین معامله بر آن است.