نظریه مشورتی شماره 474-95-7

نظریه مشورتی شماره 474-95-7

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 474-95-7


شماره نظریه:
474-95-7

شماره پرونده:
59-861/1-461

تاریخ نظریه:
1395/03/05

استعلام

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
ذیل ماده 560 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 که مقرر می دارد «در هر صورت از متهم هیچ هزینه ای اخذ نمی شود» دال بر عدم الزام قانونی مبنی بر پرداخت هزینه از جانب متهم است؛ بنابراین اگر متهم خودش درخواست کننده نیز باشد تکلیفی به پرداخت هزینه ندارد ولی این امر مانع از آن نیست که متهم طوعا و با میل خود جهت کشف حقیقت یا احراز واقع برای انجام اعمالی به نحوی که در صدر ماده آمده است هزینه ای پرداخت نماید.

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 560 ـ شاکی و متهم بابت هزینه انتشار آگهی ایاب و ذهاب گواهان حق‏الزحمه کارشناسان مترجمان و پزشکان و سایر اشخاصی که به تشخیص مقام قضایی احضار می شوند وجهی نمی‏پردازند و هزینه های مذکور از اعتبارات مربوط به قوه قضاییه پرداخت می شود اما هرگاه اقدامات مذکور بنا به درخواست شاکی صورت گیرد شاکی باید هزینه مقرر را مطابق قوانین و مقررات و تعرفه های مربوط در مهلت تعیین شده پرداخت کند. در صورتی که شاکی ملزم به پرداخت هزینه مذکور باشد و از پرداخت آن امتناع کند هزینه مذکور از اعتبارات مربوط به قوه قضاییه پرداخت می شود و مراتب به اطلاع دادستان می رسد تا به دستور وی و از طریق اجرای احکام مدنی با توقیف و فروش اموال شاکی با رعایت مستثنیات دین معادل هزینه پرداخت شده اخذ و به حساب مربوط در خزانه‏داری کل واریز شود. در هر صورت از متهم هیچ هزینه ای اخذ نمی شود. تبصره 1 ـ در صورتی که به تشخیص مقام قضایی شاکی قادر به پرداخت هزینه های فوق نباشد هزینه از اعتبارات قوه قضاییه پرداخت می شود. تبصره 2 ـ در موارد فوری به دستور مقام قضایی اقدامات موضوع این ماده پیش از پرداخت هزینه مربوط انجام می شود. تبصره 3 ـ میزان هزینه ایاب و ذهاب گواهان مطابق تعرفه‏ ای است که ظرف شش ماه از تاریخ لازم الاجراء شدن این قانون توسط وزیر دادگستری تهیه می شود و به تصویب رئیس قوه قضاییه می رسد.

مشاهده ماده 560 قانون آیین دادرسی کیفری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM