توافق بر جریمه به عنوان
وجه التزام یا
خسارت تاخیر تادیه دین فقط در چارچوب مقررات قانون عملیات بانکی بدون ربا مصوب 1362 با اصلاحات بعدی برای وجوه و تسهیلات اعطائی بانک ها پیش بینی شده است. ولی در تمام دعاویی که موضوع آن دین و از نوع وجه رایج است مطالبه و پرداخت
خسارت تاخیر تادیه بر اساس ماده 522 قانون آئین دادرسی در امور مدنی انجام می شود و شرط زیاده در تعهدات پولی ربای قرضی محسوب می شود و
وجه التزام موضوع ماده 230
قانون مدنی ناظر به تعهدات غیرپولی است.