1- و 2- در فرض سوال که پس از بیع یک باب خانه مسکونی و یا یک واحد آپارتمانی مشخص شده است که عرصه ملک
موقوفه است: اولا قانونگذار ایران در تبصره یک ماده واحده قانون ابطال اسناد فروش رقبات آب و
اراضی موقوفه مصوب 1363 و تبصره 4 ماده واحده مصوب 1371 با اصلاحات و الحاقات بعدی حقوق مکتسبه مستاجرین و متصرفین ارضی
موقوفه را به رسمیت شناخته است. ثانیا چنانچه در فرض سوال بایع در
عرصه موقوفه دارای حق مکتسب یا حق اولویت باشد و به همین سبب در ملک
موقوفه اعیانی احداث کرده باشد بدون آن که قصد وقف این اعیانی را داشته باشد اعیانی احداثی متعلق به وی است و به
موقوفه و موقوف علیهم تعلق ندارد. همچنین است فرضی که پیش از اقدام به وقف حقوق مکتسبه ای برای این فرد از حیث احداث اعیانی در ملک ایجاد شده باشد؛ وقف بعدی عرصه به این حقوق خللی نمی رساند. ثالثا در صورت وجود حق مکتسب برای بایع چنانچه عقد بیع نسبت به عرصه و اعیان هر دو صورت گرفته باشد عقد بیع نسبت به عرصه باطل است؛ اما بر فروش اعیانی ایرادی مترتب نیست. در این صورت خریدار می تواند با استفاده از
خیار تبعض صفقه عقد بیع را فسخ کند و یا به نسبت قسمتی که بیع واقع شده است (اعیانی) آن را قبول و با رعایت ماده 442
قانون مدنی نسبت به قسمتی که بیع باطل بوده است (عرصه) ثمن را مسترد کند.