نظریه مشورتی شماره 7/97/3085

نظریه مشورتی شماره 7/97/3085

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/97/3085


شماره نظریه:
7/97/3085

شماره پرونده:
98-168-3085

تاریخ نظریه:
1398/08/01

استعلام

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
اولا بر اساس ماده 189 قانون مجازات اسلامی 1392 شهادت بر شهادت به عنوان یک حکم استثنایی فقط در خصوص حق­الناس یعنی در جرایم مستوجب قصاص و دیه و ضمان مالی پذیرفته شده است. لذا در اعمال آن باید به قدر متیقن اکتفا کرد. ثانیا فرض اعمال ماده 188 قانون یادشده در جایی است که استماع شهادت شاهد اصلی توسط قاضی متعذر گردد و مقصود از بیماری در ماده 188 یادشده ابتلا به بیماری است که فرد قادر به ادای شهادت نباشد. بنابراین در فرضی که شاهد اصلی به عللی از قبیل بیماری یا کهولت سن فقط قادر به حضور در دادگاه نیست اما توان ادای شهادت دارد مقررات مواد 216 و 321 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 اعمال می­گردد و فرض اجرای ماده 188 قانون مجازات اسلامی 1392 در این­گونه موارد سالبه به انتفاء موضوع است.

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 189 ـ جرایم موجب حد و تعزیر با شهادت بر شهادت اثبات نمی شود لکن قصاص دیه و ضمان مالی با آن قابل اثبات است.

مشاهده ماده 189 قانون مجازات اسلامی

ماده 188 ـ شهادت بر شهادت شرعی در صورتی معتبر است که شاهد اصلی فوت نموده و یا به علت غیبت بیماری و امثال آن حضور وی متعذر باشد. تبصره 1 ـ شاهد بر شهادت شاهد اصلی باید واجد شرایط مقرر برای شاهد اصلی باشد. تبصره 2 ـ شهادت بر شهادت شاهد فرع معتبر نیست.

مشاهده ماده 188 قانون مجازات اسلامی

ماده 216 ـ در صورتی که شاهد یا مطلع به عللی از قبیل بیماری یا کهولت سن نتواند حاضر شود و یا تعداد شهود یا مطلعان زیاد و در یک یا چند محل باشند و همچنین هرگاه اهمیت و فوریت امر اقتضاء کند بازپرس در محل حضور مییابد و مبادرت به تحقیق می کند.

مشاهده ماده 216 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 321 ـ هرگاه به علت بیماری که برای مدت طولانی یا نامعلوم غیر قابل رفع است حضور شاهد و یا مطلع در جلسه دادگاه مقدور نباشد رئیس دادگاه یا یکی دیگر از قضات عضو شعبه با حضور نزد شاهد و یا مطلع اظهارات وی را استماع می کند.

مشاهده ماده 321 قانون آیین دادرسی کیفری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM