نظریه مشورتی شماره 7/97/2990

نظریه مشورتی شماره 7/97/2990

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/97/2990


شماره نظریه:
7/97/2990

شماره پرونده:
97-168-2990

تاریخ نظریه:
1398/07/29

استعلام

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
اولا احکام غیابی مشمول مرور زمان موضوع ماده 107 قانون مجازات اسلامی 1392 نیستند؛ زیرا مرور زمان موضوع این ماده خاص احکام قطعی است. ولی با توجه به ماده 105 قانون مذکور که مرور زمان تا صدور حکم قطعی جاری است به ناچار در مورد احکام غیابی مواعد مذکور در بندهای ماده 105 باید منقضی شود تا شرایط آن تحقق پذیرد و موضوع (حکم غیابی) مشمول مرور زمان ماده 105 قانون مذکور شود. ثانیا با توجه به آن چه در بند اولا آورده شد و با فرض صدور قرار موقوفی تعقیب و آمره بودن مقررات ناظر به مرور زمان موجب قانونی جهت پذیرش درخواست واخواهی محکوم علیه غیابی وجود ندارد وتعقیب مجدد وی منتفی است.

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 107 ـ مرور زمان اجرای احکام قطعی تعزیری را موقوف می کند و مدت آن از تاریخ قطعیت حکم به قرار زیر است: الف ـ جرایم تعزیری درجه یک تا سه با انقضای بیست سال ب ـ جرایم تعزیری درجه چهار با انقضای پانزده سال پ ـ جرایم تعزیری درجه پنج با انقضای ده سال ت ـ جرایم تعزیری درجه شش با انقضای هفت سال ث ـ جرایم تعزیری درجه هفت و هشت با انقضای پنج سال تبصره 1 ـ اگر اجرای تمام یا بقیه مجازات موکول به گذشتن مدت یا رفع مانعی باشد مرور زمان از تاریخ انقضای آن مدت یا رفع مانع محاسبه می شود. تبصره 2 ـ مرور زمان اجرای احکام دادگاه های خارج از کشور درباره اتباع ایرانی در حدود مقررات و موافقتنامه های قانونی مشمول مقررات این ماده است.

مشاهده ماده 107 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM