با عنایت به اینکه بازارهای آنلاین نظیر دیوار و شیپور که بستری گسترده برای ارایه خدمات و کالا برای کسب و کارهای خرد و کلان در کشور فراهم نموده اند علیرغم خدمات ارایه شده در آنها به دلیل جذابیت های موجود بستر لازم را نیز در اختیار افراد سود جو قرار داده و موجب شده است علیرغم اینکه در مراحل مختلف سفارش و خرید کالا به مشتری هشدار داده شده است که بیانه نپردازد و معامله حتما پس از رویت کالا باشد اما مشتریان به این هشدارها توجه نمی نمایند و در مواجه با آگهی های وسوسه کننده اقدام به پرداخت بیعانه می کنند و شکایات زیادی تحت عنوان
کلاهبرداری به دلیل پرداخت بیعانه و عدم تحویل کالا و یا موجود نبودن کالا در مراجع انتظامی و قضایی مطرح می شود اما رویه های مختلف بین قضات وجود دارد: الف- عده ای ازقضات با این استدلال فردی که آگهی گذاشته صرفا یک دروغ ساده بیان داشته و با وجود تذکرات ارائه شده سایت و نرم افزار در مراحل مختلف شخص اقدام به پرداخت با پذیرش خطر ناشی از
کلاهبرداری احتمالی می نماید و در واقع اقدام علیه خود کرده است و فریبی در کار نیست عمل را فاقد وصف جزایی می دانند. ب- عده ای از همکاران با این استدلال که انتشار آگهی کذب مانور متقلبانه است و هشدارهای سایت تاثیری در تحقق یا عدم تحقق فریب مالباخته ندارد این عمل را
کلاهبرداری سنتی قلمداد می کنند. ج- استدلال سوم آن است که عمل متهمان تحصیل مال نامشروع تلقی می شود. لازم به ذکر است دادسرای تهران به لحاظ حجم گسترده اینگونه شکایات بالغ بر ده هزار پرونده با استدلال اول موضوع را فاقد وصف جزایی می دانند و موارد را به شورای حل اختلاف ارجاع می دهند.