1- تقدیم دادخواست تجدیدنظرخواهی در مهلت واخواهی به معنای انصراف از واخواهی است مگر آنکه خلاف آن احراز شود. بنابراین در فرض سوال بلافاصله پس از تقدیم دادخواست تجدیدنظرخواهی نسبت به تبادل لوایح و ارسال آن به دادگاه تجدیدنظر اقدام می شود. اگر دادگاه تجدیدنظر دادخواست تقدیمی را واخواهی احراز نماید برابر نظر آن مرجع دادگاه بدوی باید نسبت به واخواهی رسیدگی کند در هر حال ابلاغ قانونی یا واقعی دادنامه تاثیری در فرض سوال ندارد. 2- در فرض استعلام که محکوم علیه پس از جلب در اجرای احکام در خواست واخواهی کرده ولی متعاقب اعزام به دادگاه اعلام داشته است که رای غیابی را قبول دارد و واخواهی خود را مسترد کرده است دادگاه صادر کننده رای غیابی باید با اتخاذ ملاک از ماده 441
قانون آیین دادرسی کیفری 1392 و لحاظ تبصره 2 ماده 427 این قانون قرار رد درخواست واخواهی صادر نماید و چون در این فرض نیاز به رسیدگی ماهوی نیست تعیین وقت رسیدگی نیز منتفی است. 3- قرار رد درخواست تجدیدنظرخواهی موضوع ماده 441
قانون آیین دادرسی کیفری در صورتی که از دادگاه نخستین صادر شده باشد از حیث قابلیت تجدیدنظر تابع ضابطه مقرر در تبصره 2 ماده 427 قانون یاد شده است. 4- منظور از لوایح اسناد و مدارک جدید مذکور در ماده 373
قانون آیین دادرسی کیفری 1392 لوایح و اسناد و مدارکی است که ناظر به ماهیت دعوا باشد و اوراقی که حاکی از اعلام گذشت شاکی یا اعلام وکالت وکیل می باشد از شمول آن خروج موضوعی دارد.