چنانچه منزل مسکونی محکوم علیه بیش از نیاز و شان عرفی او در حالت اعسارش باشد و مال دیگری از وی در دسترس نباشد باید نسبت به فروش آن اقدام کرد و مازاد بر قیمت منزل مناسب عرفی را صرف تادیه دیون محکوم علیه نمود و به رهن یا
اجاره دادن منزل مزبور توسط اجرای احکام دادگاه یا رهن یا
اجاره کردن منزل برای محکوم علیه فاقد وجاهت قانونی است و هرگاه وسعت منزل مسکونی به گونه ای باشد که بیش از نیاز محکوم علیه باشد و امکان
اجاره دادن بخش مازاد آن وجود داشته باشد محکوم علیه موظف است نسبت به
اجاره دادن آن بخش اقدام کند که در این صورت محکوم به از محل منافع حاصل از آن استیفاء می شود.