1- گرچه رسیدگی به واخواهی و تجدیدنظرخواهی در دعاوی غیر قابل تجزیه بدون مداخله همه خواهان ها یا محکوم له های بدوی به لحاظ آنکه مغایر حقوق دفاعی ایشان است ممکن نیست؛ اما با توجه به اینکه در خصوص مصادیق دعاوی غیر قابل تجزیه اتفاق نظر وجود ندارد و در قانون نیز احصاء نشده است و با انقضاء مهلت واخواهی یا تجدیدنظرخواهی امکان طرح مجدد آن وجود ندارد در فرض سوال که قانون ساکت است به منظور جمع بین حقوق خواهان ها یا محکوم له های بدوی و حق واخواهی و تجدیدنظرخواهی (الجمع مهما امکن اولی من الطرح) راهکار عملی که به نظر می رسد این است که دفتر به دستور دادگاه برای ذکر مشخصات و نشانی سایر واخواندگان و تجدیدنظر خواندگان و ارائه نسخه های مربوط اخطار رفع نقص صادر کند. 2- برابر بندهای اول و دوم ماده 51 قانون آئین دادرسی در امور مدنی خواهان باید اقامتگاه (نشانی) خود و خوانده را در دادخواست قید کند و درج این نشانی ها در سامانه ثنا خواهان را بی نیاز از درج آن در دادخواست نخواهد کرد و در صورت عدم درج هر کدام از نشانی های یاد شده در دادخواست باید ضمانت اجراهای مقرر قانونی اعمال شود. ضمنا ذکر اقامتگاه خواهان و خوانده در دادخواست صرفا برای امر ابلاغ نیست و در برخی موارد ملاک صلاحیت دادگاه نیز می باشد و حتی در خصوص ابلاغ نیز در مواردی که به لحاظ مشکلات فنی امکان ابلاغ الکترونیکی نباشد و یا در موارد موضوع تبصره 4 ماده 13 آئین نامه نحوه استفاده از
سامانه های رایانه ای یا مخابراتی مصوب 24/5/1395 ریاست محترم قوه قضائیه که ابلاغ باید به موجب ابلاغنامه به عمل آید ایجاب می کند نشانی خواهان و خوانده در دادخواست قید شده باشد.