ماده 2ـ تعاریف واژگانی که در این قانون به کار برده شده به شرح زیر تعریف می شوند: الف ـ مناقصه : فرایندی است رقابتی برای تامین کیفیت مورد نظر (طبق اسناد مناقصه ) که در آن تعهدات موضوع معامله به مناقصه گری که کمترین قیمت متناسب را پیشنهاد کرده باشد واگذار می شود. ب ـ مناقصه گزار: دستگاه موضوع بند (ب ) ماده (1) این قانون که مناقصه را برگزار می نماید. ج ـ مناقصه گر: شخصی حقیقی یا حقوقی است که اسناد مناقصه را دریافت و درمناقصه شرکت می کند. د ـ کمیته فنی بازرگانی : هیاتی است با حداقل سه عضو خبره فنی بازرگانی صلاحیتدار که از سوی مقام مجاز دستگاه مناقصه گزار انتخاب می شود و ارزیابی فنی بازرگانی پیشنهادها و سایر وظایف مقرر در این قانون را برعهده می گیرد. هـ ـ ارزیابی کیفی مناقصه گران: عبارت است از ارزیابی توان انجام تعهدات مناقصه گران که از سوی مناقصه گزار یا به تشخیص وی توسط کمیته فنی بازرگانی انجام می شود. و ـ ارزیابی فنی بازرگانی پیشنهادها: فرایندی است که درآن مشخصات استانداردها کارایی دوام و سایر ویژگی های فنی بازرگانی پیشنهادهای مناقصه گران بررسی ارزیابی و پیشنهادهای قابل قبول برگزیده می شوند. زـ ارزیابی مالی : فرایندی است که در آن مناسب ترین قیمت به شرح مندرج در ماده (20) این قانون از بین پیشنهادهائی که از نظر فنی بازرگانی پذیرفته شده اند برگزیده می شود. ح ـ ارزیابی شکلی: عبارت است از بررسی کامل بودن اسناد و امضای آنها غیرمشروط و خوانا بودن پیشنهاد قیمت. ط ـ انحصار: انحصار در معامله عبارت است از یگانه بودن متقاضی شرکت در معامله که به طرق زیر تعیین می شود: 1ـ اعلان هیات وزیران برای کالاها و خدماتی که در انحصار دولت است. 2ـ انتشار آگهی عمومی و ایجاب تنها یک متقاضی برای انجام معامله. ی ـ برنامه زمانی مناقصه: سندی است که در آن زمان و مهلت برگزاری مراحل مختلف مناقصه مدت اعتبار پیشنهادها و زمان انعقاد قرارداد مشخص می شود.
مشاهده ماده 2 قانون برگزاری مناقصات