هر چند نص صریحی در خصوص موضوع سوال در قوانین فعلی پیش بینی نشده است و ماده 1117
قانون مدنی نیز صرفا در خصوص شغل و حرفه زوجه می باشد اما نظر به تعلیل به کار رفته در ذیل ماده که منافی بودن شغل یا حرفه زوجه با حیثیت شوهر یا خودش را حکمت وضع ماده قرار داده به نظر می رسد ذکر حرفه و شغل در ماده موصوف از باب غلبه بوده و دلیل بر انصراف از سایر موارد نیست. بنابراین دادگاه باید جهت صدور حکم به نفع زوج منافی بودن تحصیل زوجه با حیثیت زوج یا زوجه را احراز نماید که مصداق بارز آن عدم تمکین یا از بین بردن امکان تمکین زوجه از همسر خود به علت اشتغال به تحصیل باشد برای نمونه چنان چه زوجه در محلی غیر از اقامتگاه شوهر تحصیل نماید. از طرف دیگر
قانون مدنی مبتنی بر قول مشهور فقهای امامیه است که در آن فقها با استناد به آیه 33 سوره توبه انجام مستحبات عبادی را نیز در صورتی که با حقوق زوج تعارض داشته باشد حرام و باطل دانسته اند. بنابراین هیچ منعی در خصوص الزام زوجه به ترک تحصیل در قوانین موضوعه وجود ندارد.