نشست قضایی شماره

نشست قضایی شماره

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره


کد نشست:

تاریخ برگزاری:
1389/10/10

برگزار شده توسط:
استان مازندران/ شهر قائم شهر

موضوع:
شرط استحقاق دریافت اجرت المثل

پرسش:
پس از فوت زوج آیا ادعای زوجه مبنی بر مطالبه اجرت المثل ایام مشترک دوران زناشویی مسموع است؟ در صورت مطالبه نحوه محاسبه آن چگونه است؟

نظر هیئت عالی:
چنان چه ضمن عقد نکاح یا به موجب عقد خارج لازم در خصوص امور مالی شرطی منعقد شده باشد که موجب اشتغال ذمه زوج باشد زوجه بعد از فوت می تواند بر اساس آثار قایم مقامی و نیز بر مبنای آثار تعهدات متوفیٰ حق حاصله از شرط را مطالبه کند در غیر موارد مذکور آنچه که با توجه به سنوات زندگی مشترک و نوع کارهایی که زوجه در خانه شوهر انجام داده با توجه به وسع مالی زوج توسط دادگاه از باب بخشش (و نحله) برای زوجه تعیین می شود ناظر به زمان طلاق بین زوجین بوده و قابل انتقال به ذمه ورثه زوج متوفی نیست.

نظر اکثریت:
مطالبه اجرت المثل بر اساس ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب مجمع تشخیص مصلحت نظام که در سال 1371 و بنابه ضرورت های خاص اجتماعی به تصویب رسیده است بر اساس تبصره 6 آن پس از طلاق و در صورت درخواست زوجه وفق بند «الف» آن دادگاه باید در صورت مطالبه سو برحسب مورد و پس از احراز شرایط استحقاق زوجه و هنگام صدور حکم طلاق با توجه به تغییر تبصره 3 و 6 قانون فوق الذکر از طرف مجمع تشخیص مصلحت نظام حکم صادر کند که با عنایت به مراتب فوق الذکر چون در قانون ماده واحده مذکور دادگاه ها فقط در زمان صدور حکم باید تعیین تکلیف کنند. پس از فوت زوج چنین دعوایی از طرف زوجه وجاهت قانونی ندارد و رویه قضایی اکثر شعب دادگاه های خانواده این است که حکم بر رد دعوای مذکور صادر کنند.

نظر اقلیت:
اجرت المثل مورد مطالبه زوجه حق مکتسبه¬ای است که در هر حال بر اساس ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق از طرف زوجه قابل مطالبه است و چون این حق در هر زمانی قابل مطالبه است و اصل بر عدم تبرعی بودن اقدامات زوجه در زندگی مشترک می باشد و بر اساس ماده 336 قانون مدنی که زوجه برحسب دستور زوج و خواسته وی در دوران زناشویی امور مربوط به منزل را انجام داده است مستحق اجرت عمل دوران مذکور می باشد و دادگاه باید به چنین دعوایی رسیدگی و در صورت احراز استحقاق زوجه وراث را محکوم به پرداخت مبلغ مورد خواسته از ماترک زوج بنماید.

مبحث:
قانون مدنی

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 336 - هر گاه کسی بر حسب امر دیگری اقدام به عملی نماید که عرفا برای آن عمل اجرتی بوده و یا آن شخص عادتا مهیای آن عمل باشد عامل مستحق اجرت عمل خود خواهد بود مگر این که معلوم شود که قصد تبرع داشته است. تبصره ـ چنانچه زوجه کارهایی را که شرعا به عهده وی نبوده و عرفا برای آن کار اجرت المثل باشد به دستور زوج و با عدم قصد تبرع انجام داده باشد و برای دادگاه نیز ثابت شود دادگاه اجرت المثل کارهای انجام گرفته را محاسبه و به پرداخت آن حکم می نماید. (الحاقی بموجب قانون الحاق یک تبصره به ماده 336 قانون مدنی مصوب 24/11/1385(

مشاهده ماده 336 قانون مدنی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM